Η ένταση κρατά κάποιους ξύπνιους τις νύχτες. Άλλοι επιδιώκουν να προσελκύσουν την προσοχή των άλλων. Η πρόκληση έντασης , τα χυδαία λόγια, η μικρόψυχη ζωή επιδιώκεται από άλλους για να θυμίζουν την ύπαρξή τους. Κάτι τέτοοιο φαίνεται να συμβαίνει με τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Ανδρέα Λοβέρδο.

Κατά τον Ευάγγελο Βενιζέλο, γνωστό για την μηδενική προσφορά του στη χώρα και στην πολιτική , αλλά με μεγάλη προσφορά στην κρίση του πολιτικού συστήματος και την παρακμή , «υπάρχει πράγματι μια θεσμική διάσταση στην υπόθεση αυτή» αναφερόμενος στην υπόθεση ενοικίασης εξοχικής κατοικίας από τον Αλέξη Τσίπρα. Ο άνθρωπος που επί δεκαετίες συνέβαλλε στην παρακμή της χώρας και είναι ο  εισηγητής του νόμου περί ευθύνης υπουργών , δεν μπορεί να απαλλαγεί από το σύνδρομο του πολιτικού τίποτα που εκφράζει. Επί δεκαετίες  πρωταγωνιστής στα ΜΜΕ της διαπλοκής, δεν παρουσίασε ποτέ μια σοβαρή εθνική ιδέα. Έχασε πανηγυρικά την προεδρία του ΠΑΣΟΚ από τον Γιώργο Παπανδρέου τον οποίο λοιδωρούσε.  Δεν αφήνει πίσω του απολύτως τίποτα, πέρα από νομικές αψιμαχίες για την στήριξη του παρακμιακού πολιτικού συστήματος. Αυτός λοιπόν προσδίδει θεσμική διάσταση  σε ένα ενοίκιο , αποσιωπώντας και κλείνοντας το μάτι στον εκχυδαισμό της πολιτικής και όχι μόνο.

Ο άλλος, ο Ανδρέας Λοβέρδος τιτλοφορεί το βιβλίο του «απόπειρα δολοφονίας» με επίκεντρο το σκάνδαλο Νοβάρτις, στο οποίο σύμφωνα με την δικαιοσύνη εμπλέκεται ο ίδιος και κατηγορείται γι αυτό. Και πριν αποφανθεί η δικαιοσύνη και ενώ επί μήνες απειλεί εισαγγελείς και ενώ και εκείνος είναι το απόλυτο πολιτικό μηδέν επιδεικνύει την χυδαιότητά του. Γιατί λέει, ήθελε να δείρει τον Αλέξη Τσίπρα εξαιτίας όλης αυτής της υπόθεση. Αλλά ο τίτλος είναι ενδεικτικός και της άποψης που έχει για τον εαυτό του. Το ερώτημα είναι ποιος πραγματικά θέλει να δολοφονήσει έναν πολιτικά νεκρό Λοβέρδο; Κανείς, απλά κάνει κάτι κραυγαλέο για να λίγα λεπτά πολύτιμης, υπαρξιακής δημοσιότητας.
Κάθε μέρα που περνά οι άμυνες του συστήματος γίνονται όλο και πιο επιθετικές. Απειλές , ψεύδη , μικρομέγαλοι στα κάγκελα. Μια εξουσία που άφησε πίσω της συντρίμμια και εθνικά ερείπια. Και πάνω από τα ερείπια προσπαθούν να ξαναχτίσουν το προφίλ τους, το πολιτικό τους μέλλον.  Λίγη ένταση ακόμη για να κρύψουν το μικρό τους μπόϊ