Μια  πρωτοφανή, όσο  και φιλότουρκη θεωρία για τα αίτια της έντασης στο Αιγαίο υποστήριξε ο εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Ντάγκλας Λιούτ σε δηλώσεις του στην  HuffPost Greece στις 26 Οκτωβρίου, δηλώνοντας ότι: «ο θαλάσσιος και ο εναέριος χώρος στο ανατολικό Αιγαίο είναι πολύ περιορισμένοι , οπότε, εδώ έχουμε τους χώρους των χωρικών υδάτων και των εθνικών εναέριων χώρων μεταξύ δύο συμμάχων στο ΝΑΤΟ, που αλληλοεπικαλύπτονται σε έναν πολύ περιορισμένο χώρο».

Πρόκειται για μια επικίνδυνη θεώρηση των πραγμάτων καθώς την θεωρία περί «ειδικών συνθηκών» και ειδικού καθεστώτος του Αιγαίου την επινόησε η Τουρκία προκειμένου να βασίσει την αναθεωρητική της πολιτική περί γκρίζων ζωνών, αλλά και να απειλήσει την Ελλάδα με πόλεμο σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων μέχρι τα δώδεκα μίλια . Όπως είναι γνωστό, ο ελληνικός εναέριος χώρος είναι δέκα μίλια από το 1931, κάτι που αμφισβήτησε η Άγκυρα μετά το 1974. Τα χωρικά μας ύδατα είναι έξι μίλια με δικαίωμα επέκτασης μέχρι τα δώδεκα. 
Η άποψη του Αμερικανού αξιωματούχου, επί της ουσίας ταυτίζεται με αυτή της Τουρκίας, που όμως είναι ανιστόρητη και πολιτικά επικίνδυνη. Γιατί δεν υπάρχει καμία απολύτως επικάλυψη , ούτε του εναερίου χώρου, ούτε των χωρικών υδάτων, καθώς αυτά προσδιορίζονται με ακρίβεια από το διεθνές δίκαιο, οπότε κάθε κράτος έχει δικαιώματα που αντλεί από το διεθνές δίκαιο. Κατά συνέπεια, η θεωρία του «περιορισμένου χώρου» που σίγουρα κάνει ευτυχισμένη την Τουρκία, αποτελεί κίνηση υποδαύλισης της τουρκικής πολιτικής στο Αιγαίο.
Προκαλεί όμως εύλογα ερωτήματα το γεγονός ότι στην δήλωση αυτή που προβλήθηκε από την εν λόγω ιστοσελίδα μεγάλης επισκεψιμότητας, δεν υπήρξε καμία αντίδραση από την κυβέρνηση, κυρίως από το υπουργείο Εξωτερικών. Στην διπλωματία, η αντίδραση ακόμη και στα πλέον αυτονόητα ζητήματα είναι επιβεβλημένη, γιατί η σιωπή μπορεί να εκληφθεί και ως συναίνεση.
Το δεύτερο θέμα των ημερών, πάλι με επίκεντρο το ΝΑΤΟ είναι απόφαση των υπουργών άμυνας της Συμμαχίας στις 27 Οκτωβρίου να παρατείνουν μέχρι νεωτέρας την παρουσία των ναυτικών δυνάμεων στο Αιγαίο για το προσφυγικό,  για κάποιο απροσδιόριστο διάστημα ακόμη. Όπως είναι γνωστό, το ΝΑΤΟ σε έχει συνεισφέρει το παραμικρό ως προς το προσφυγικό και αυτό το ξέρουν οι πάντες.
Ο υπουργός Αμυνας Πάνος Καμμένος για μια ακόμη φορά θριαμβολόγησε επικαλούμενος την απόρριψη του τουρκικού αιτήματος για αποχώρηση της δύναμης του ΝΑΤΟ από το Αιγαίο. Είναι ρητορικού τύπου το ερώτημα, αλλά αξίζει να διατυπωθεί προκειμένου να γίνει αντιληπτό το επίπεδο πολιτικής στην Ελλάδα. Οι αμφισβητήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο που έχουν κατατεθεί και στο ΝΑΤΟ και έχουν επιβληθεί και στην ναυτική δύναμη της Συμμαχίας στο Αιγαίο, πως αντιμετωπίζονται? Το λάθος δεν είναι ότι ελήφθη απόφαση παραμονής του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, αλλά ότι ήρθε το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο καθώς η Τουρκία επέβαλλε την παράλυσή του με τις διεκδικήσεις της.
Η εικόνα αυτή, συνιστά ένα ακόμη πολιτικό ναυάγιο για την Ελλάδα διαχρονικά. Αποτελεί ένα βατερλό και για τον ανεπαρκή υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά που κατά καιρούς ισχυρίζεται ότι κάνει φοβερά  και τρομερά πράγματα στο παρασκήνιο , που δεν πρέπει να γνωρίζουμε  οι υπόλοιποι Έλληνας, γιατί ο ίδιος ως εθνοφύλακας  πρέπει να τα διαχειρίζεται . Και όταν βγαίνουν στην δημοσιότητα τα πραγματικά γεγονότα, σιωπή.
Αντί λοιπόν η Ελλάδα να αλλάξει τακτική και να επιβάλλει στο ΝΑΤΟ την αλλαγή στάσης, ή τουλάχιστον να καταστρέψει την τουρκική επιχειρηματολογία, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Και η ζωή συνεχίζεται…….






.