Οι λέξεις αλλαγή, μεταρρύθμιση, εκσυγχρονισμός και άλλες συνώνυμες, έχουν χάσει την αξία τους εδώ και πολλά χρόνια. Η χώρα βρίσκεται σε μία κατάσταση ιδιόμορφης στασιμότητας με τους θεσμούς να μην θέλουν να αποδεχθούν την ανάγκη κίνησης προς τα μπρος. Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που κρίνει αντισυνταγματικό τον νόμο Παππά για το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, με ψήφους 14-11, δεν δίνει καμία λύση. Αφήνει μια άρρωστη κατάσταση να διαιωνίζεται. Ο νόμος Παππάς ήταν αποτέλεσμα της άρνησης κομμάτων και επιχειρηματιών να αλλάξει η  πραγματικότητα που οδηγεί μαθηματικά σε ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση  των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Η κυβέρνηση θα πρέπει να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις ώστε να μην μείνουμε στο χάος. Γιατί μετά την κατάσταση που δημιουργήθηκε, ο καθένας από αύριο μπορεί να ανοίξει ένα κανάλι και να απαιτεί να εκπέμπει.  Για την κυβέρνηση η απόφαση του ΣτΕ αποτελεί μια χαμένη μάχη χωρίς να σημαίνει ότι χάθηκε και ο πόλεμος σε ότι αφορά την τακτοποίηση του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου. Κρίνεται εκ των πραγμάτων και η ορθότητα (πολιτικά και τεχνικά) του νόμου Παππά.
Το πραγματικό θέμα είναι η άρνηση μεγάλων επιχειρηματιών να αναχρηματοδοτήσουν τις επιχειρήσεις τους, σε μια εποχή που έχει πλέον κοπεί (και σωστά) το κρατικό χρήμα και ο εύκολος τραπεζικός δανεισμός. Η στασιμότητα θα φέρει απολύσεις, κλείσιμο μέσων μαζικής ενημέρωσης και συρρίκνωσης των υπαρχόντων. Και η  απόφαση του ΣτΕ οδηγεί σε στασιμότητα.
Θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε το πλήρες σκεπτικό της απόφασης γιατί δεν υπάρχει απάντηση στα πραγματικά ερωτήματα. Αν είναι υποχρεωτικό π.χ. να συγκροτηθεί άμεσα το περίφημο Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο, το οποίο προβλέπεται από το Σύνταγμα. Αν πρέπει να υπάρξει αδειοδότηση των καναλιών και πως αν και πάλι δεν συγκροτηθεί το ΕΣΡ.
Η κυβέρνηση αποφάσισε την σκληρή σύγκρουση, κρίνοντας αυστηρά και την ίδια την απόφαση του ΣτΕ.
Η δήλωση της κας Γεροβασίλη αμέσως μετά την απόφαση του ΣτΕ είναι ενδεικτική.

«Η νομοθετική πρωτοβουλία ανήκει στη δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβέρνηση».

Το ΣτΕ -με οριακή πλειοψηφία- έλαβε πριν από λίγο μια απόφαση που προσωρινά παρεμποδίζει τη ρύθμιση του εδώ και 27 χρόνια ασύδοτου τηλεοπτικού τοπίου.
Πρόκειται για το ίδιο δικαστήριο, το οποίο:
-    έκρινε συνταγματικά τα μνημόνια, που διέλυσαν την Ελλάδα,
-    έκρινε συνταγματικό το «μαύρο» στην ΕΡΤ,
-    έκρινε συνταγματικό το PSI που διέλυσε τα ασφαλιστικά ταμεία.

Οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης είναι δεσμευτικές.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι αποφάσεις της δεν κρίνονται.
Κρίνονται τόσο από την Κυβέρνηση, όσο και από τον ελληνικό λαό που της έδωσε την πλειοψηφία στη Βουλή προκειμένου να βάλει τάξη στο τηλεοπτικό χάος και να σπάσει το τρίγωνο της διαπλοκής.
Ειδικά η συγκεκριμένη απόφαση κρίνεται και από τις συνέπειες που προκαλεί:
-Η επιστροφή της ήδη καταβληθείσας πρώτης δόσης:
Στέλνει 15.000 παιδιά εκτός παιδικών σταθμών.
εμποδίζει την πρόσληψη 4.000 νοσηλευτών που θα στελέχωναν άμεσα τα δημόσια νοσοκομεία τα οποία χρειάζονται προσωπικό
στερεί από το δημόσιο προϋπολογισμό 255 εκατ. ευρώ, πόρους αναγκαίους ιδίως σε μια περίοδο που η κοινωνία τους έχει ανάγκη
και τους επιστρέφει στους λογαριασμούς τεσσάρων πολύ πλουσίων επιχειρηματιών.
Η σημερινή απόφαση του ΣτΕ οδηγεί τη χώρα στο προηγούμενο αντισυνταγματικό -σύμφωνα με τη δική του νομολογία- καθεστώς.
Αυτό, όμως, δε θα το επιτρέψουμε να συμβεί.
Η νομοθετική πρωτοβουλία ανήκει στη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.
Τη Δευτέρα φέρνουμε στη Βουλή σχέδιο νόμου που προβλέπει την έκδοση βεβαιώσεων λειτουργίας των ιδιωτικών σταθμών, μέχρις ότου χορηγηθούν οι πρώτες νόμιμες τηλεοπτικές άδειες με βάση το Νόμο 4339/2015.
Τίποτα δεν θα εμποδίσει τη βούληση της Κυβέρνησης να βάλει τάξη, με αρχές και κανόνες ισονομίας, στο ασύδοτο τηλεοπτικό τοπίο.
Η ασυδοσία δεν είναι ούτε συνταγματικά προβλεπόμενη, ούτε ηθικά και πολιτικά ανεκτή.
Η δωρεάν νομή και χρήση των δημοσίων συχνοτήτων ανήκει οριστικά στο παρελθόν.