του Σωτήρη Σιδέρη

 Από το ελληνικό δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 μέχρι και το δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου στο Ηνωμένο  Βασίλειο,  αλλά κυρίως μετά από το Brexit, δεκάδες  Ευρωπαίοι πολιτικοί και αξιωματούχοι της ΕΕ, άμεσα ή έμμεσα εκφράζουν ένα είδος αποστροφής για τα δημοψηφίσματα, τα αντιμετωπίζουν περίπου ως πηγή δεινών για την ΕΕ και τους λαούς. Ο λόγος είναι προφανής. Η ΕΕ οικοδομήθηκε σε συνθήκες αδιαφάνειας , με την λειτουργία αξόνων και μηχανισμών που επέβαλλαν πολιτικές, με την ισχυροποίηση της γραφειοκρατίας και πολλές φορές, με την παραβίαση των δημοκρατικών κανόνων.  Προέταξε  την πολιτική των αριθμών και υποβάθμισε το πολιτικό όραμα  μιας ενωμένης Ευρώπης με σεβασμό στην ιδιομορφία κάθε λαού. 

Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, θεσμοθετήθηκε η πιο άγρια μορφή καπιταλισμού, επιβλήθηκαν πολύ σκληροί οικονομικοί κανόνες, μεγάλοι  και κερδοφόροι τομείς της οικονομίας των κρατών πουλήθηκαν σε ιδιώτες, το κοινωνικό κράτος που οικοδομήθηκε μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο το διέλυσαν, οι ανισότητες οξύνονται ραγδαία. Αυτά όμως είχαν και συνέπειες. Η παραδοσιακή φιλοευρωπαική δεξιά καταρρέει. Η σοσιαλδημοκρατία επίσης. Η μεσαία τάξη στην Ε.Ε., κλονίστηκε , τα αδύναμα οικονομικά στρώματα και κυρίως  οι νέοι οδηγούνται στο περιθώριο. Η αντίδραση άρχισε να φαίνεται πιο οργανωμένη μέσω της αύξησης των ακροδεξιών , εθνικιστικών και λαϊκιστικών δυνάμεων. Η ευρωπαϊκή δεξιά και η σοσιαλδημοκρατία υποκρίνονται χυδαία εντάσσοντας όλους όσοι έχουν διαφορετική άποψη από την καθεστωτική τους αντίληψη στις δυνάμεις του λαϊκισμού. Η αντίθετη άποψη και δράση δεν είναι λαϊκισμός, είναι υγεία. Όμως στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν το καθεστώς που καταστρέφει την Ευρώπη , δεν διστάζουν να εναντιώνονται σε ολόκληρες κοινωνίες.  Σε αυτή την αντίληψη είναι πλήρως ενσωματωμένη και η ΝΔ. 

Κάπως έτσι άρχισαν να κερδίζουν έδαφος οι προτάσεις για δημοψηφίσματα και ακριβώς ταυτόχρονα άρχισε να οξύνεται και η αντίδραση του κατεστημένου κατά των δημοψηφισμάτων. Είναι προφανές, ότι μετά το Brexti, η ΕΕ έχει μπει σε μια νέα πορεία που είτε θα την αναγεννήσει είτε θα την οδηγήσει στην διάλυση. 

Η Γερμανία φρόντισε να διακηρύξει την επιμονή στο δικό της σχέδιο. Της λιτότητας, της αδιαφάνειας, την αντικοινωνικής Ευρώπης που διατηρεί το Βερολίνο στην ηγεσία της Ε.Ε. 

"Εάν κάθε χώρα της Ε.Ε. για κάθε δυσάρεστο θέμα κάνει δημοψήφισμα δεν θα λειτουργεί τίποτα πλέον στην E.E. και η Ευρώπη θα παραλύσει", είπε ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ελμαρ Μπροκ σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Neue Osnabrücker Zeitung. Ο Ελμαρ Μπροκ είναι Γερμανός και προφανώς δεν θέλει με τίποτα να εκφράζονται οι δυσαρεστημένοι πολίτες της Ευρώπης. Προφανώς θέλει, τα πάντα να αποφασίζονται στις κλειστές πόρτες του Eurogroup, στις απέραντες επιτροπές και διευθύνσεις της Κομισιόν ή στις πιέσεις που ασκεί η γερμανική κυβέρνηση στις κυβερνήσεις άλλων χωρών. 

Προφανώς τα πράγματα ξεφεύγουν από ένα σημείο και μετά. Είναι άλλο ζήτημα να κληθεί να αποφασίσει ένας λαός αν θέλει να παραμείνει στην ΕΕ ή να φύγει  και άλλο πράγμα το δημοψήφισμα που οργανώνει ο Ορμπάν στην Ουγγαρία για το αν θα πάρει η χώρα του πρόσφυγες ή όχι , κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου. Όμως , όλα αυτά είναι αποτελέσματα της στρεβλής ανάπτυξης της Ευρώπης. 

Είναι όμως ανησυχητικό το γεγονός ότι η Γερμανία που έχει άποψη για όλα και παρεμβαίνει σε όλα, δεν έχει άποψη και δεν έχει πει κουβέντα για τα αίτια που ανέδειξαν την ακροδεξιά και τις ρατσιστικές κυβερνήσεις σε ρυθμιστή πολλών  πολιτικών στην ΕΕ και  ενισχύονται συνεχώς. Η επόμενη Επιτροπή , είναι προφανές ότι θα έχει περισσότερους ακροδεξιούς και φασίστες από ποτέ, αν δεν υπάρξει πορεία ανατροπής του κλίματος. 

Υπό αυτό το πρίσμα τα δημοψηφίσματα, είναι μια απάντηση που καλούνται να δώσουν οι λαοί στην πολύπλευρη κρίση, καθώς οι κυβερνήσεις τους αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τις αυξανόμενες κοινωνικές πιέσεις. Κατά συνέπεια, δεν είναι λάθος να αποφασίζει ένας λαός με δημοψήφισμα για το μέλλον του. Λάθος είναι να συνεχίσει η ΕΕ την σημερινή πορεία , την πορεία γερμανοποίησής της. Λάθος είναι η συνεχιζόμενη υποκρισία για τα αίτια της κρίσης και η απουσία ηγετών που αντί να πάρουν αποφάσεις , επιμένουν σε λανθασμένες συνταγές, ή μάλλον επιμένουν σε συνταγές που με ακρίβεια θα οξύνουν την κρίση. 

Στην Ελλάδα, η στάση της ΝΔ , του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού  είναι καταστροφική. Χωρίς ίχνος ανάλυσης και συζήτησης για την κρίση στην Ευρώπη, τα κόμματα αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο αποσύνθεσης της χώρας καθώς δεν βάζουν στην ατζέντα τους τις θέσεις και τις προτάσεις τους για την θέση της Ελλάδας στην ΕΕ.  Είναι εθνικό καθήκον , όλα τα κόμματα να συζητήσουν το ζήτημα αυτό, γιατί ούτως ή άλλως όλη η Ευρώπη συζητά για το μέλλον της. Στην πραγματικότητα όμως , τα κόμματα αυτά, είναι ανίκανα και ακόμη εγκλωβισμένα στις σχέσεις εξάρτησης με την διαπλοκή και αδυνατούν να κατανοήσουν τις εξελίξεις γύρω τους. 

Η κυβέρνηση από την πλευρά της, δεν είναι έτοιμη να δώσει πειστικές απαντήσεις καθώς η ΕΕ  θα βρεθεί το Φθινόπωρο μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις. Που θα επηρεάσουν το μέλλον της, την δημοκρατία και την συνοχή των ευρωπαϊκών κοινωνιών.