του Σωτήρη Σιδέρη

Όταν δεν έχεις το ηθικό ανάστημα να σταθείς απέναντι στο ηθικό πλεονέκτημα του αντιπάλου, τότε απλά αρχίζεις να υπονομεύεις  και να συκοφαντείς το πλεονέκτημα του αντιπάλου, να το μειώσεις και να το εξαφανίσεις για να καταρρεύσει η θετική του εικόνα στην κοινωνία. Αν τα καταφέρεις , τότε και εσύ και ο αντίπαλος θα είστε ίδιοι, οπότε το όφελος θα το έχει αυτός που οδήγησε στην ηθική απαξίωση του αντιπάλου. Αυτό ακριβώς κάνει η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ούτε το κόμμα του, ούτε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης έχουν να παρουσιάσουν οτιδήποτε  που να οδηγεί σε σύγκριση με τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ , γι αυτό και η εικόνα είναι συντριπτική υπέρ του Τσίπρα.

Ο ίδιος ο Μητσοτάκης  και άλλα μέλη της οικογενείας του, από τον πατέρα του Κωνσταντίνο Μητσοτάκη μέχρι την αδερφή του , Ντόρα Μπακογιάννη, δεν πρόσφεραν ποτέ το παραμικρό, σε επίπεδο προγραμμάτων, ιδεών και ιδεολογίας γενικότερα, προτάσεων και σκέψεων για τη χώρα, τον λαό, τις μεταρρυθμίσεις , την ανάπτυξη, την οικονομία και την κοινωνία, την παιδεία, τις τέχνες και τον πολιτισμό. 

Όλη η οικογένεια, από την προδικτατορική περίοδο μέχρι σήμερα ακολουθεί την ίδια τακτική. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπονόμευσε την πολιτική ηθική και την προσωπικότητα του Γεωργίου Παπανδρέου προκειμένου να κερδίσει ο ίδιος ζωτικό χώρο στην Ένωση Κέντρου και να αναδειχθεί ηγέτης και πρωθυπουργός. Δεν τα κατάφερε, αποστάτησε και η δημοκρατία στη χώρα μας γνώρισε περίοδο ανωμαλίας που τελικά οδήγησε στο πραξικόπημα του 1967. 

Μετά την δικτατορία ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε αντίπαλο , ως αρχηγός της ΝΔ, τον Ανδρέα Παπανδρέου και εκτυλίχθηκε μια προσωπική βεντέτα. Ο Παπανδρέου είχε μείνει στον προδικτατορικό Μητσοτάκη και ο Μητσοτάκης επίσης στον προδικτατορικό εαυτό του. Δηλαδή ποτέ δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει ιδεολογικά τον Ανδρέα Παπανδρέου, απλά ήταν αντί –Παπανδρέου και περίμενε το γνωστό σκάνδαλο Κοσκωτά, για να υπονομεύσει ηθικά και πολιτικά τον τότε πρωθυπουργό,  να καταρρεύσει το ΠΑΣΟΚ και να γίνει πρωθυπουργός. 

Την ίδια συνταγή ακολουθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Μη έχοντας την ικανότητα να σχεδιάσει οτιδήποτε για το μέλλον της χώρας έχει στρέψει όλο το ενδιαφέρον του στην υπονόμευση του ηθικού πλεονεκτήματος του ΣΥΡΙΖΑ, για να πέσει εν μέσω κατακραυγής  ο Τσίπρας και να θεωρηθεί αυτονόητο ότι θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός. 

Από μία άποψη είναι μια τακτική και αυτή. Φυσικά για το σκάνδαλο Κοσκωτά και πολλά ακόμη ευθύνονταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δεν μπορούσε να είναι η πολιτική επιλογή του ελληνικού λαού και επένδυσε στην πτώση του τότε πρωθυπουργού και όχι στην δική του πολιτική και ιδεολογική πρόταση. 

Ακριβώς το ίδιο κάνει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Κάθε μέρα που περνά, η ΝΔ και ο πρόεδρός της επικεντρώνουν σε βάσιμα ή αβάσιμα καθημερινά επεισόδια , για να απαξιώσουν τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, να αμαυρώσουν την εικόνα τους και να επέλθει σχεδόν ως φυσιολογική συνέπεια η πτώση τους. 

Έτσι όλοι θα φαίνονται ίδιοι και το στοίχημα θα κερδίσει ο εν αναμονή Μητσοτάκης, έτσι πιστεύει τουλάχιστον. Στο επόμενο στάδιο θα φιλοτεχνηθεί, όσο και αν αυτό είναι δύσκολο, η εικόνα του ηγέτη Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Φρονίμως ποιών όμως και ο Μητσοτάκης και η ΝΔ δεν αντιπαραβάλλουν την δική τους ηθική έναντι της δήθεν ανήθικης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί απλά δεν υπάρχει τέτοιου είδους υπεροχή. Η εικόνα της λίστας Χριστοφοράκου –SIEMENS, θα τους κυνηγά για πάντα. 

Όλα αυτά όμως δεν σημαίνουν ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να δίνει δικαιώματα. Μέχρι τώρα ο Τσίπρας εμφανίζεται αμυντικός σε καταγγελίες για το πόθεν έσχες υπουργών, για κακές επιλογές υπουργών και συνεργατών, για ανοχή στην διαπλοκή  και τους τραπεζίτες, ακόμη και τους εργολάβους. Αυτό πρέπει να τελειώσει και να τελειώσει σύντομα. Γιατί όσο δεν λαμβάνει αυστηρά μέτρα  και δεν τιμωρεί παραστρατήματα, θα έρθει η στιγμή που όλοι θα φαίνονται ίδιοι. Αυτό περιμένει ο Μητσοτάκης και αν συμβεί την ευθύνη δεν θα την έχει ο Μητσοτάκης, θα την έχει ο Τσίπρας.