Του Λευτέρη Κανά

Ακόμη και ο πιο ανυποψίαστος θα πρέπει να αντιλαμβάνεται ότι η υπόθεση για το σκάνδαλο Novartis, εισέρχεται-ως προς το δικαστικό στάδιο- στο πιο κρίσιμο σημείο της. Για τους πιο υποψιασμένους από μας, που έχουμε, μεταξύ άλλων, «νιώσει στο πετσί μας», το προσκήνιο και παρασκήνιο του σκανδάλου Κοσκωτά, μπορούμε να καταλάβουμε πως και με ποιο τρόπο, κάποια πράγματα λειτουργούν ως «προπέτασμα καπνού», προκειμένου να αποσιωπηθούν τα ουσιώδη ή να προληφθούν τα μελλούμενα.

Ήταν και τότε που ο βασικός κατηγορούμενος (Κοσκωτάς) είχε καταστεί, από τους οργανωτές εκείνης της  σκευωρίας, σε «μάρτυρα αληθείας». Τότε, βέβαια, ο βασικός κατηγορούμενος είχε καταφέρει να διαφύγει, ώστε, εν πλήρει ασφαλεία, να στέλνει τα γνωστά «πύρινα» σημειώματα του, με τα οποία «τηγάνιζε» κατά τη διατύπωση της εποχής, τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ. Ώσπου ήρθε το ακροατήριο, για να καταδείξει την οργανωμένη σκευωρία, να αποκαλύψει τους ψευδομάρτυρες, αλλά και να «βγάλει την κουκούλα», από τους αόρατους-μέχρι τότε-υποβολείς. Και κάτι ακόμη: Όπως και τότε, έτσι και τώρα, στην υπηρεσία προστασίας και άτυπης υπεράσπισης,  του βασικού μέχρι στιγμής, κατηγορουμένου, έχει τεθεί ένα σύστημα οργανωμένων πολιτικών δυνάμεων, όπως και της πλειοψηφίας του  μιντιακού   συστήματος. Εκείνο που αλλάζει είναι η αντιστροφή των όρων, καθώς είναι αυτοί οι τελευταίοι που μιλούν για «σκευωρία».
Μόνο που, όπως και τότε, το «προπέτασμα καπνού» καθίσταται διάτρητο, καθώς «κονταροχτυπιέται» με την κοινή λογική. Αλήθεια, πως εξηγείται ότι ο εν λόγω βασικός κατηγορούμενος, προχώρησε σε δημόσια καταγγελία, περί «πιέσεων» που δέχθηκε, (ώστε να κατονομάσει, ως ποινικά εμπλεκόμενα, ορισμένα εκ των πολιτικών προσώπων, που ελέγχονται), την επομένη της εναντίον του άσκησης ποινικής δίωξης, για «παθητική δωροδοκία»; Εφ` όσον δε, όπως δηλώνει τώρα, ουδεμία γνώση είχε, για το περιώνυμο σκάνδαλο, προσφέρθηκε να υπαχθεί στο καθεστώς «προστατευόμενου μάρτυρα» και έμεινε σε αυτό επί ένα χρόνο; Πως συμβιβάζονται τα όσα ισχυρίζεται τώρα, ότι ουδέν γνώριζε για πολιτικά πρόσωπα, με όσα ο ίδιος έχει οικειοθελώς καταθέσει, με το ψευδώνυμο «Γιάννης Αναστασίου», όπου ο ίδιος, οικειοθελώς και χωρίς να προκύπτει κανένα καθεστώς πίεσης, από το περιεχόμενο του σχετικού ανακριτικού υλικού, διατύπωνε υπαινιγμούς για εμπλοκή συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων, φτάνοντας μέχρι τη διατύπωση συγκεκριμένων υπονοιών; Όλα αυτά, δείχνουν άραγε άνθρωπο που τελούσε σε άγνοια;