Επιστροφή στο μοντέλο διακυβέρνησης που οδήγησε την Ελλάδα στη χρεοκοπία,  προανήγγειλε από το βήμα της ΔΕΘ ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Πρόκειται ακριβώς για την πολιτική που οδήγησε και την ΕΕ  στην αγκαλιά των ακροδεξιών κομμάτων, στην όξυνση των ανισοτήτων και τον ευρωσκεπτικισμό και επιχειρεί τώρα μέσω Γιούνκερ  Μακρόν και λιγότερο την  Μέρκελ να παρατείνει την ενότητά της με τις επινοήσεις περί πολλαπλών ταχυτήτων και τις προτάσεις Γιούνκερ. Οι εξαγγελίες του Μητσοτάκη στη ΔΕΘ που είχαν στον πυρήνα τους την αναβίωση της αχαλίνωτης κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας  στην ουσία επιχειρούν να δελεάσουν το διεθνές, επιχειρηματικό, τραπεζικό δηλαδή το  κερδοσκοπικό κεφάλαιο να του παράσχει πολιτική στήριξη. Προφανώς γιατί ο Μητσοτάκης θεωρεί ότι αυτές οι δυνάμεις διαθέτουν δύναμη να επηρεάσουν τις πολιτικές εξελίξεις  στην Ελλάδα.

Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει. Γιατί οι θέσεις του προέδρου της ΝΔ έχουν μεγάλο ενδιαφέρον για αυτές ακριβώς τις δυνάμεις, δηλαδή για την απόλυτη μειοψηφία,  αλλά δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για τους νέους, τους εργαζόμενους, τους δημόσιους  και ιδιωτικούς υπαλλήλους τους εργάτες γης και μικροεπιχειρηματίες, ούτε καν για τους σοβαρούς επενδυτές. Γιατί οι σοβαροί επενδυτές επιθυμούν να υπάρχουν κανόνες , καθώς πλήττονται πρώτα οι ίδιοι από το κερδοσκοπικό  κεφάλαιο και μετά οι εργαζόμενοι.
Υπό αυτό το πρίσμα η εμφάνιση του Μητσοτάκη στη ΔΕΘ πρέπει να προβληματίσει. Αν οι θέσεις αυτές διατυπώνονταν το 2010 , ως πρόταση για έξοδο από την κρίση, θα έλεγε κανείς ότι μπορεί να συζητηθούν, αν και στην ουσία τα ίδια αποτελέσματα θα έφερναν. Σήμερα όμως που είναι αναγκαία η ανασυγκρότηση της οικονομίας με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης, ανάπτυξης, αξιοκρατίας , πλήρους εργασίας και όχι απασχόλησης κλπ για να ανακουφιστούν οι βαρύτατα πληγέντες Έλληνες, έρχεται ο πρόεδρος της ΝΔ να τους ισοπεδώσει, σε περίπτωση που γίνει πρωθυπουργός. Γιατί περί αυτού πρόκειται.
Χωρίς ίχνος αυτοκριτικής, χωρίς γνώση και μελέτη των εξελίξεων , αποσιώπησε πλήρως τα μεγάλα προβλήματα της χώρας και τις λύσεις  που απαιτούνται, εξωτερική πολιτική, μεταναστευτικό, εμβάθυνση δημοκρατίας, διαφθορά, τη  θέση της χώρας στη νέα ΕΕ, ο Μητσοτάκης επιβεβαίωσε την απόλυτη προσήλωσή του στην ιδεολογία του πελατειακού συστήματος,  την διαπλοκή και τον αγοραίο νεοφιλελευθερισμό. Ο πρόεδρος της ΝΔ, αν διέθετε ίχνος κοινωνικής ευαισθησίας και ευρωπαικό προσανατολισμό, θα μπορούσε απλά να επικαλεστεί και τις εκκλήσεις του Γιούνκερ στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο για ισοτιμία στους μισθούς και την ανεργία των νέων  για παράδειγμα. Ούτε αυτό έπραξε. Ακόμη και η Μέρκελ για να ενισχύσει το προφίλ της έκανε επίθεση στην παντοδύναμη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία για να υπερασπιστεί το περιβάλλον. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει κανένα πρόγραμμα για τη χώρα. Έχει πρόγραμμα για το επιθετικό –πελατειακό κεφάλαιο και τίποτα παραπάνω.
Η θρησκευτικού τύπου ευλάβεια  στην ιδιωτική πρωτοβουλία  χωρίς κανόνες και καθήκοντα ,  επιβεβαίωσε επίσης  τους λόγους για τους οποίους η ΝΔ είναι ένα αναξιόπιστο κόμμα, κόμμα των λίγων και προνομιούχων. Ο πρόεδρος της ΝΔ δεν εξήγησε ποτέ γιατί η ιδιωτική πρωτοβουλία εξαφανίστηκε από την Ελλάδα με την χρεοκοπία του κράτους, γιατί δηλαδή επί δεκαετίες και επί κυβερνήσεων της ΝΔ ήταν κρατικοδίαιτη, και κυρίως γιατί αυτό το αποτυχημένο μοντέλο θέλει να επαναληφθεί.
Επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά, ότι οι επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν θα είναι μια μάχη για την ταυτότητα της χώρας, το μέλλον της αριστεράς, αλλά και των δεξιών και σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων της Ελλάδας. Η ΝΔ έκανε την επιλογή της υπέρ του κεφαλαίου. Η Αριστερά οφείλει να κάνει την δική της επιλογή υπέρ του κόσμου της εργασίας, του πνεύματος, της υγιούς επιχειρηματικότητας, της εθνικής κυριαρχίας. Προκαλεί εντύπωση, είναι όμως γεγονός ότι η φράση «εθνική κυριαρχία» δεν ακούγεται ποτέ από τα χείλη είτε του αρχηγού , είτε των στελεχών της ΝΔ.
Οι επόμενες εκλογές θα κρίνουν δηλαδή την κατεύθυνση που θα πάρει η χώρα τα επόμενα χρόνια. Η πρόκληση είναι μεγάλη και οι ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ τεράστιες. Γιατί οφείλει να πάρει σαφή θέση για το μέλλον της χώρας και το περιεχόμενο διακυβέρνησης. Λόγια αριστερά, πράξη δεξιά και στη μέση σύμμαχοι τύπου Καμμένου, Κοτζιά , Κουρουμπλή, είναι συνταγή που οδηγεί στην παλινόρθωση της δεξιάς, στην χειρότερη εκδοχή της μάλιστα.