Ο Εμανουέλ Μακρόν εξελέγη πρόεδρος της Γαλλίας χάρη στην παρουσία της Μαρίν Λεπέν στο δεύτερο γύρο. Πολλοί αναλυτές στην Ευρώπη έχουν επισημάνει ότι το πολιτικό σύστημα στη Γαλλία νοσεί ακριβώς επειδή η παρουσία της Λεπέν διασφαλίζει την εκλογή ενός συστημικού προέδρου, τύπου Μακρόν ή Σαρκοζί ή Ολάντ , ώστε ουσιαστικά, να μην αλλάξει τίποτα στη χώρα. Εν ονόματι του πολιτικού ορθολογισμού που ουσιαστικά λειτουργεί ως απειλή κατά των Γάλλων ψηφοφόρων , οι Γάλλοι πολίτες κλήθηκαν να ψηφίσουν υπέρ της Δημοκρατίας, όπως την εκφράζει ο Μακρόν επιλέγοντας δηλαδή το μικρότερο κακό και όχι την Λεπέν που εκφράζει το μεγαλύτερο κακό. Προφανώς η Λεπέν είναι μεγάλη απειλή για τη Δημοκρατία και δεν έπρεπε να εκλεγεί. Αλλά και η εκλογή του Μακρόν απλά επιβεβαιώνει την  νίκη των δυνάμεων της παρακμής .

Υπό αυτό το πρίσμα η συσπείρωση γύρω από τον Μακρόν ώστε να μην εκλεγεί η Λεπέν έπιασε τόπο.  Εν ονόματι της Δημοκρατίας και της ακροδεξιάς απειλής συγκαλύφθηκαν όλα τα προβλήματα της Γαλλίας, η παρακμή της με μία λέξη και αναδείχθηκε η παρουσία της Λεπέν ως η απειλή για τη Γαλλία. Η νίκη του Μακρόν δεν μπορεί να κρύψει από αύριο την πολιτική, οικονομική και πολιτισμική κρίση της μεγάλης αυτής χώρας, όπως  δεν κατάφεραν να την κρύψουν ο Σιράκ, ο Σακροζί και ο Ολάντ. Ούτε είναι δυνατό να αποσιωπηθεί η παρακμή των παραδοσιακών δυνάμεων , των συντηρητικών και των σοσιαλιστών. 

Το διεθνές τραπεζικό σύστημα, οι Βρυξέλλες, το Βερολίνο και τα διάφορα νεοφιλελεύθερα λόμπυ είναι ευχαριστημένα. Οι Γάλλοι πολίτες έκαναν το καθήκον τους και δεν εξέλεξαν την Λεπέν. Για μια ακόμη φορά, η Γαλλία δεν είχε την τόλμη να ανατρέψει τα δεδομένα. Και τα χειρότερο έπονται. 

Όλοι όμως γνωρίζουν, ακόμη και το πιο στενό επιτελείο του νέου προέδρου, το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες ότι, τίποτα απολύτως δεν θα αλλάξει σε προοδευτική κατεύθυνση , ούτε για τη Γαλλία, ούτε για την Ευρώπη. Ο Μακρόν αντίθετα, μπορεί να επιδεινώσει ακόμη περισσότερο την κατάσταση στη χώρα και να συμμαχήσει πιο εύκολα από τον Ολάντ  με τη Γερμανία στην προώθηση της ΕΕ πολλών ταχυτήτων, στην ενίσχυση των νεοφιλελεύθερων πολιτών και στην αύξηση ουσιαστικά της φτώχειας και των ανισοτήτων. 

Σε λίγες εβδομάδες αυτό θα γίνει αντιληπτό με επώδυνο τρόπο γιατί ο Μακρόν δεν θα έχει να αντιμετωπίσει μόνο την σκληρή κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα της Γαλλίας, αλλά και την βουλιμική Γερμανία που επιδιώκει την πλήρη κυριαρχία της στην ΕΕ. Κατακερματίζοντας την ΕΕ μέσω των πολλών ταχυτήτων θα είναι πιο εύκολη η κυριαρχία του Βερολίνου. Και  η Γαλλία  απλά θα ακολουθεί ευελπιστώντας σε μικρά οφέλη που όμως απλά θα επιταχύνουν τη διαδικασία αποσύνθεσης της ΕΕ. 

Δυστυχώς η ευρωπαική πολιτική σκηνή δεν αλλάζει  όπως πολλοί ήλπιζαν μετά την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και του Ντα Κόστα στην Πορτογαλία. Η σύγκρουση γίνεται μεταξύ ακροδεξιών και νεοφιλελεύθερων και προς το παρόν το παιχνίδι το κερδίζουν οι νεοφιλελεύθεροι που εύκολα συνεργάζονται με την ακροδεξιά σε πολλές χώρες, αντί για την αριστερά. 

Είναι γεγονός ότι η αριστερά αποτελεί την πραγματική απειλή για την αλλαγή στην Ευρώπη. Για τον λόγο αυτό, όλα τα διεθνή ΜΜΕ έχουν αποδυθεί σε μια γιγαντιαία εκστρατεία αποδόμησής της σε όλη την Ευρώπη. Με συνθήματα  που υποδαυλίζουν τον φόβο των πολιτών ότι με την αριστερά θα επέλθει πλήθος δεινών, ότι είναι λαικιστές, ακραίοι και ανεύθυνοι, ένα μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων στην Ευρώπη υποχωρεί, αν και θέλει αλλαγές. Έτσι, η κατάσταση στην Ευρώπη επιδεινώνεται και αναμένεται να γίνει ακόμη χειρότερη , αν τον Σεπτέμβριο επανεκλεγεί η Μέρκελ. 

Η αριστερά σε κάθε έκφανσή της πρέπει να ανασυνταχθεί και να πείσει ότι δεν είναι λαικίστικη, ούτε ανεύθυνη. Προφανώς η κατάρρευση της σοσιαλδημοκρατίας και του νεοφιλελευθερισμού, οι ανισότητες και η φτώχεια, η στασιμότητα και οι πόλεμοι δεν είναι έργο της αριστεράς. Αλλά αυτό δεν έχει γίνει συνείδηση στον κόσμο και από ότι φαίνεται, δεν θα γίνει σύντομα…..