του Σωτήρη Σιδέρη

Τους τελευταίους μήνες αναδύεται μια νέα αντίληψη  από τα υπουργεία εξωτερικών και άμυνας, ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης των ελληνοτουρκικών προβλημάτων που έχει στον πυρήνα της την συντήρηση των προφανέστατων τουρκικών απειλών μέσω ατομικών « πατριωτικών εκρήξεων» ,της ρητορικής έντασης και  όχι με ένα εθνικό σχέδιο, με την πολιτική την διπλωματία, αλλά και την αμυντική επάρκεια της χώρας.  Στη νέα αυτή αντίληψη θα πρέπει να επισημάνουμε και κάποιες περίεργες προβλέψεις που δημοσιοποιούνται όπως ότι οι Τούρκοι θα επιδιώξουν να καταλάβουν το Καστελλόριζο ή τις Οινούσσες ή ότι θα γίνει θερμό επεισόδιο στην Κύπρο. Ακριβώς επειδή η πιθανότητα θερμού επεισοδίου τύπου Ιμίων κυριαρχεί στα ελληνικά ΜΜΕ εδώ  και δεκαετίες και δεν είναι κάτι νέο,  προκαλεί ερωτηματικά ο τρόπος με τον οποίο καλλιεργείται ενα τέτοιο κλίμα.

Ότι δηλαδή μεμονωμένες εκτιμήσεις, δηλώσεις και προβλέψεις κυριαρχούν καθώς δεν υπάρχει ένα συνεκτικό εθνικό πολιτικό σχέδιο που θα οδηγήσει την Άγκυρα σε αναδίπλωση.
Το πρώτο εμφαντικό στοιχείο της ελληνικής στάσης είναι η παταγώδης αδυναμία της κυβέρνησης να επεξεργαστεί συλλογικά, μέσω αρμοδίων κρατικών , κυβερνητικών και κομματικών οργάνων  το πολιτικό της σχέδιο για την ακύρωση της τουρκικής πολιτικής στο Αιγαίο. Κανένα κυβερνητικό ή κομματικό όργανο δεν συνεδριάσει και δεν συζητά τρόπους ανάσχεσης της τουρκικής πολιτικής. Η Άγκυρα καλλιεργεί την αναθεωρητική της πολιτική στο Αιγαίο επί σαράντα χρόνια με μνημειώδη συνέπεια. Η Ελλάδα αντίθετα ευρισκόμενη μονίμως σε αμυντική θέση έχει ενσωματώσει ως πολιτική δράση , μια στάση κατευνασμού και με σειρά λαθών να βρίσκεται πλέον σε  μόνιμη αμηχανία και αδυναμία .
Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι ακριβώς λόγω αυτής της αδυναμίας που προφανώς είναι ευθύνη των πρωθυπουργών , άρα και του σημερινού, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος υπουργοί, ακαδημαικοί και διάφοροι παράγοντες που υποδεικνύουν τρόπους ανάσχεσης της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής, ανάλογα με το πιστεύει ο καθένας. Αυτό δεν είναι αρνητικό. Όμως αποτέλεσμα αυτού του φαινομένου είναι να  αποκαλύπτεται ότι η χώρα δεν έχει κατεύθυνση. Έτσι , προκαλείται σύγχυση και αμηχανία και πίσω από τις πατριωτικές κορώνες να υποκρύπτεται η πολιτική αδυναμία της χώρας να ακυρώσει τα τουρκικά σχέδια.
Εσχάτως αναδύεται και ένα νέο φαινόμενο. Οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας που επιδιώκουν προφανέστατα να γοητεύσουν το πατριωτικό ακροατήριο και να αποκτήσουν το ανάλογο πολιτικό μέγεθος,  επιδίδονται συχνά πυκνά σε δηλώσεις γενναιότητας  έναντι της Τουρκίας όχι γιατί εκφράζουν ένα εθνικό σχέδιο και έχουν εντολή να το γνωστοποιήσουν στον λαό, αλλά γιατί  έτσι νομίζουν οι ίδιοι. Χρησιμοποιούν μάλιστα, ειδικά ο Ν. Κοτζιάς και «εκπροσώπους» τους για να καλλιεργούν φόβους  και απειλές. Ο καθηγητής Μάζης, συχνά εμφανίζεται σε διάφορα ΜΜΕ «αποκαλύπτοντας» ή προβλέποντας τα σχέδια της Άγκυρας. Τη μια λέει ότι οι Τούρκοι θα επιχειρήσουν την κατάληψη των Οινουσσών, την άλλη του Καστελλόριζου, την άλλη όμως δηλώνει ότι ο Ερντογάν δεν είναι σε θέση να κάνει θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα. Αν με τέτοιες «προβλέψεις» ασκείται δήθεν εξωτερική πολιτική, είναι αντιληπτό γιατί η χώρα παραπαίει 
 Ο Μάζης είναι συχνός συνομιλητής του Κοτζιά, παίρνει μέρος σε συσκέψεις στο υπουργείο Εξωτερικών. Ωστόσο τόσο ο Μάζης , όσο και άλλοι που  υποτίθεται ξέρουν τα πάντα για την Τουρκία, δεν είναι σε θέση να διατυπώσουν μια σοβαρή πολιτική άποψη, ένα σχέδιο για το πώς θα ακυρωθεί η τουρκική πολιτική. Αλλά δεν είναι μόνο ο Μάζης που προβλέπει απόβαση των Τούρκων . Είναι και οι «ανώτατες» πηγές του υπουργείου Άμυνας που προκάλεσαν σάλο  στην Λευκωσία με τις διαρροές ότι θα γίνει θερμό επεισόδιο στην κυπριακή ΑΟΖ .
Μοιραία φθάνουμε στον ένα και μοναδικό τρόπο που ξέρει το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Εξοπλισμοί και πάλι εξοπλισμοί. Ο  υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος δεν κρύβει ότι πιέζει για νέα εξοπλιστικά προγράμματα.  
Όμως οι εξοπλισμοί δεν έχουν δυνατότητα ανατροπής της τουρκικής επιθετικότητας αν δεν ενσωματώνονται σε ένα πολιτικό και διπλωματικό σχέδιο της χώρας. Εξοπλισμούς κάνει και η Τουρκία και θα συνεχίσει να κάνει. Εξοπλισμούς έκανε και η Ελλάδα επί δεκαετίες και το αποτέλεσμα δεν άλλαξε, ακριβώς γιατί η Τουρκία έμεινε πιστή σε ένα σχέδιο με την Ελλάδα αντίθετα, να μην έχει κανένα σχέδιο.
Εκ των πραγμάτων η μεγάλη ευθύνη να ξεκινήσει άμεσα η εκπόνηση ενός σχεδίου ανήκει στον πρωθυπουργό. Προκαλεί ερωτηματικά το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας απουσιάζει. Το γεγονός επίσης ότι απέφυγε να μιλήσει στη βουλή , στην 70η επέτειο από την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσεων προσθέτει ερωτηματικά. Η εξήγηση που δίνουν κάποιοι στην κυβέρνηση  είναι ότι ο κ. Τσίπρας ήθελε να αποφύγει να καλλιεργήσει την ένταση είναι πρωτοφανής. Ο κ. Τσίπρας δεν είναι ούτε πυροσβέστης, ούτε εμπρηστής. Είναι πρωθυπουργός και οφείλει , αν μπορεί να στέκεται πάνω από τους υπουργούς του και όχι να κρύβεται πίσω τους.