Του Στράτου Βαλτινού
Αποτελεί ίσως ένα από τα μυστήρια της ιστορίας της Αριστεράς, η συμπόρευση Πολάκη -Κασσελάκη και η εκλογή του δεύτερου στην προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ και λίγους μετά η ρήξη και η καθαίρεση του με την συνέργεια του βουλευτή Χανίων. Ενώ ο Πολάκης ήταν και παραμένει μια αρνητική φιγούρα στο χώρο της Αριστεράς, ωστόσο εξακολουθεί συμπεριφέρεται με περίσσεια αλαζονεία και με θολά ιδεολογήματα .

Δύο ζητήματα που έθεσε σε συνέντευξή του στο Dnews (Βασίλης Σκουρής) χρήζουν ερμηνειών και προκαλούν.
Πρώτο ζήτημα η άποψή του σχετικά με το ενδεχόμενο επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα, ζήτημα για το οποίο ο Πολάκης κατακεραυνώνει τους δημοσιογράφους που δεν κάνουν την σχετική ερώτηση στον πρώην πρωθυπουργό. Λέει χαρακτηριστικά.
  “Ο ίδιος ο Αλέξης δεν έχει κάνει έστω έναν υπαινιγμό για το θέμα, τουλάχιστον μέχρι σήμερα που συζητάμε. Επίσης, εγώ τουλάχιστον δεν έχω διαβάσει έστω μια συνέντευξη στην οποία να ερωτάται ευθέως για το θέμα. Είναι ειλικρινά στα όρια του περίεργου αυτό που γίνεται από όλους τους δημοσιογράφους. Να πλανάται δηλαδή το θέμα στον αέρα για μήνες, να οργιάζουν φήμες όλων των ειδών και να ερωτώνται για το τι θα κάνει ο Αλέξης όλοι οι άλλοι, εκτός  από τον ίδιο”. 

   Αν ο Πολάκης φλέγεται να μάθει ας ρωτήσει ο ίδιος τον Τσίπρα. Πρώτον γιατί είναι βουλευτές στο ίδιο κόμμα. Δεύτερον γιατί ο Πολάκης έχει όλων των ειδών τα σχέδια για τον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΝΔ , τον Μητσοτάκη, το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Αριστερά, ακόμη και για τις τράπεζες, τον πλανήτη όλο, αλλά δεν έχει άποψη αν πρέπει ή όχι να επιστρέψει ο Τσίπρας; μας δουλεύει;
Πέραν όλων αυτών, το θέμα δεν είναι τι σκέπτεται και τι θέλει να κάνει ο Τσίπρας, δικαίωμά του να μην μιλάει , κρίνεται για την στάση του. Αλλά ο Πολάκης συναρτά την άποψή του από το τι θα πει ο Τσίπρας; πολύ ζορίζεται ο άνθρωπος…

Αλλά και για το τι θα γίνει με τη Νέα Αριστερά είναι θολές οι σκέψεις του και κυρίως είναι ιδιοτελείς και ας προσποιείται τον απλό στρατιώτη του κόμματος, που φυσικά δεν είναι.  Είπε ο Πολάκης:
“Το τελευταίο πράγμα που έχουμε ανάγκη, είναι η επιστροφή ενός μηχανισμού μέσα στο κόμμα, που μας στοίχισε αρκετά τα προηγούμενα χρόνια. Αν μιλάμε για μια ανιδιοτελή και χωρίς προϋποθέσεις επιστροφή μελών, τότε τους συγχωρούμε για το μεγάλο τους ατόπημα και καλώς να γυρίσουν. Άλλο τρόπο εγώ δεν μπορώ να δω». 

Ο Πολάκης πουλάει πνεύμα ή νομίζει ότι μιλάει με τα πνεύματα και λέει ακατάληπτα πράγματα. Πρώτον γιατί η ρήξη στον ΣΥΡΙΖΑ και η ίδρυση της Νέας Αριστεράς  προέκυψε και εξαιτίας της δικής του στάσης όταν στήριζε τον Κασσελάκη, ένα ιδεολογικό μηδενικό και πολιτικό τίποτα μιλώντας μάλιστα απαξιωτικά και προσβλητικά για όσους έφυγαν . Και μετά από λίγους μήνες ήταν ο ίδιος και οι δυνάμεις που επηρεάζει στον ΣΥΡΙΖΑ ως μηχανισμός φυσικά που προκάλεσε την καθαίρεση του Κασσελάκη.
Δηλαδή ο Πολάκης ικανοποιείται στην ιδέα να έχει τον δικό του μηχανισμό και να επιδρά στην πολιτική του κόμματος και εξ αυτού ωθείται να θέτει δημόσια όρους για πως θα συνεργαστούν ή απλά θα επιστρέψουν οι της Νέας Αριστεράς. 

Με πιο απλά λόγια. Ο Πολάκης είναι ένα πρόβλημα διαρκείας , ένας μηχανισμός περιορισμένης ισχύος και ευθύνης  , που σε κάθε φάση του ΣΥΡΙΖΑ είναι εκεί για να συμβάλλει με τον τρόπο στην περαιτέρω απαξίωση του κόμματός του. Γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει, πέρα από τις προθέσεις του.
Υπό αυτή την λογική έχει νόημα η άποψη πολλών στη Νέα Αριστερά που καλούν τον Φάμελλο να ξεκαθαρίσει πρώτα τι θα κάνει με τους μηχανισμούς των Πολάκη, Παππά και Σπίρτζη και μετά συζητάνε...