Του Στράτου Βαλτινού

Δεν πρόκειται για κανένα «αντάρτικο» της Εκκλησίας, αλλά για επίσημη συμπεριφορά. Αντάρτικο κάνουν οι καταπιεσμένοι, οι περιφρονημένοι, οι φτωχοί και όσοι, σε καιρό πολέμου αντιστέκονται σε κατοχή από ξένες δυνάμεις. Η Εκκλησία, ως  πόλος εξουσίας, σε μια ημι θεοκρατική χώρα σαν την Ελλάδα,  κατέχει άριστα το παιχνίδι των εκβιασμών, των απειλών, ενίοτε και του φόβου, άλλωστε η επινόηση της κόλασης είναι τρανή απόδειξη, όταν η εκτελεστική εξουσία , που είναι εκλεγμένη από τον λαό , όπου και λογοδοτεί , παρεκκλίνει .

Πρώτα η κυβέρνηση αποφάσισε να μην γίνει καμία εκδήλωση στη γιορτή των Θεοφανείων. Η Εκκλησία αρνήθηκε να συναινέσει. Ο Αρχιεπίσκοπος  έδωσε μια μάχη εντυπώσεων με την συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό στο προεδρικό μέγαρο και την «μερική» ορκωμοσία της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση επικαλέστηκε την ισότητα όλων έναντι του νόμου, δεν έχει άλλη επιλογή, έναντι ενός οργισμένου λαού.  Δεν έχει νόημα η συνέχεια γιατί πρόκειται για διαδικασίες, συμπληρώματα και τακτικισμούς.
Το νόημα όμως υπάρχει και τα συμπεράσματα έχουν εξαχθεί. Για μια ακόμη φορά η Εκκλησία αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων. Δεν την ενδιαφέρει ιδιαίτερα η οργή που προκαλεί με την στάση της στην ροή της ιστορίας, γιατί έχει δύο τρόπους να «επιστρέφει». Πρώτος ο εναγκαλισμός με κάθε εξουσία και με τους ισχυρούς, είτε είναι δημοκράτες, είτε δολοφόνοι ή δικτάτορες, μικρή αξία είχε και έχει ιστορικά, αρκεί να υπηρετούν τα προνόμιά της και να νομοθετούν υπέρ της. Δεύτερος η κατήχηση, η χειραγώγηση από την νηπιακή ηλικία με πλήθος θεσμών, εκπαιδευτικών παρεμβάσεων, εορτών,  με αλλοίωση ακόμη και της διδασκαλίας του Χριστού, με εξουσία χειροπιαστή, με αμέτρητους νόμους να την στηρίζουν έμμεσα και άμεσα. Ο κόσμος ξεχνά, η οργή αμβλύνεται και η Εκκλησία είναι πάντα εδώ .

Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις για το κύρος και την αποδοχή των θεσμών της χώρας την  κατατάσσουν στις τελευταίες θέσεις . Δεν ίδρωσε όμως το αυτί κανενός, γιατί έχουν πάντα τρόπο να είναι παρόντες. Όταν ο πρωθυπουργός σκύβει ενώπιον του Αρχιεπισκόπου και φυλά τις εικόνες, όταν η υπουργός Παιδείας υποκλίνεται για ένα ταπεινωτικό χειροφίλημα, όταν επιστήμονες διαλαλούν ότι η μετάληψη με το ίδιο κουτάλι δεν μεταδίδει τον ιό, ξέρει ότι στο τέλος , ακόμη και ηττημένη στις εντυπώσεις, θα διατηρήσει ακέραιη την πρόσβαση σε κάθε σαλόνι και διάδρομο της εξουσίας.
Μητροπολίτες πέθαναν, ιερείς αρρώστησαν βαριά, στατιστικά δεν έδωσε ποτέ, ούτε θα δώσει, τίποτα όμως δεν στάθηκε ικανό να αναχαιτίσει τη βουλιμία της για εξουσία, να κάνει δηλαδή ότι θέλει.
Η κυβέρνηση πληρώνει τώρα την συμπόρευσή της, άνευ όρων με την Εκκλησία. Ο μύθος της ισχυρής Εκκλησίας στην κάλπη ουδέποτε επιβεβαιώθηκε , αλλά οι αρμοί αλληλεξάρτησης με τη ΝΔ είναι τόσοι ισχυροί που οι συνέπειες φαίνονται πλέον παντού. Η δήλωση του Άδωνη Γεωργιάδη ότι σκόπιμα, προφανώς μετά από απαίτηση της Εκκλησίας, δεν πήρε κανένα μέτρο η κυβέρνηση στη Θεσσαλονίκη στις 26 Οκτωβρίου, του Αγίου Δημητρίου είναι εγκληματική. Είναι παραδοχή ευθυνών, πολιτικών σίγουρα, ποινικών δεν ξέρουμε γιατί το πρόβλημα εξαπλώθηκε ταχύτατα και πολλοί άνθρωποι πέθαναν και εκτός ΜΕΘ μάλιστα.
Δεν είναι αίτημα να είναι η Ελλάδα ένα κοσμικό, δημοκρατικό, ελεύθερο κράτος. Είναι απαίτηση