Του Σωτήρη Σιδέρη
Προοδευτική Ενότητα ή ένας νέος διχασμός στην Αριστερά; βασανιστικό το ερώτημα, αναγκαίες οι άμεσες απαντήσεις. Χρειάζεται Εθνικό Σχέδιο Ανάταξης με ορίζοντα πενταετίας διακήρυξε από τη Θεσσαλονίκη ο Αλέξης Τσίπρας. Δεν είπε όμως ποια κυβέρνηση και με ποιόν πρωθυπουργό θα το εφαρμόσει. Η αοριστία πρέπει να λάβει τέλος. Μέσα στον ορυμαγδό των διεθνών εξελίξεων και των σεναρίων για τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών, το μέλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη και το μέλλον του Αλέξη Τσίπρα, η κοινωνία παρακολουθεί αμήχανη και σχεδόν ανήμπορη να κατανοήσει ποια είναι η πορεία της χώρας. Το ενδιαφέρον στρέφεται στον Αλέξη Τσίπρα. Γιατί η προοδευτική παράταξη, νοιώθει ότι δεν έχει έναν ισχυρό ηγέτη, που να αντιπαρατεθεί μετωπικά με τον Μητσοτάκη.
Καλές οι διακηρύξεις, καλά τα κρυπτογραφημένα μηνύματα, καλά τα μυστηριώδη υπονοούμενα, ακόμη καλύτερα τα τύμπανα πολέμου κατά του Μητσοτάκη και της ΝΔ, αλλά πλέον, ο Αλέξης Τσίπρας, δεν μπορεί να υπεκφεύγει. Αποφεύγει να πει και το όνομα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά οφείλει να πει με ποια ιδιότητα μας καλεί να ασπαστεί ο λαός το αναπαλαιωμένο σύνθημα περί “νέου πατριωτισμού”. Τα διλήμματα πολλά, οι απαντήσεις επείγουν , τώρα που είναι εθνικά αναγκαίο να διασωθούν οι δημοκρατικοί θεσμοί από την λαίλαπα Μητσοτάκη.
Σπύρος Σουρμελίδης
Η πτώση της κυβέρνησης Μπαιρού δεν είναι ενα ακόμα επεισόδιο στην γαλλική πολιτική σκηνή. Η κατάσταση στην Γαλλία αποκαλύπτει και την οικονομική δυστοκία αλλά και την ανεπάρκεια πλέον του πολιτικού συστήματος να διαχειριστεί την κρίση. Οι επιπτώσεις δεν αφορούν απλώς το μέλλον του Μακρόν, υπάρχει ορατός κίνδυνος να υπάρχουν επιπτώσεις στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Αλλωστε η αβεβαιότητα χαρακτηρίζει και την νεοσύστατη γερμανική κυβέρνηση, ενω και η κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας , αν και εκτός ΕΕ, αμφισβητείται εντόνως, αδυνατώντας να διαχειριστεί την δυσαρέσκεια των πολιτών. ΟΙ κεντρικές πολιτικές δυνάμεις που ορίζουν την Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες, φαίνεται σήμερα ότι δεν είναι ικανές να διαχειριστούν το πρόβλημα που προκάλεσαν οι ίδιες και η πολιτική τους. Το ακόμα χειρότερο είναι πως επιλέγουν την στρατικοποίηση της οικονομίας προκειμένου να διατηρήσουν την εξουσία τους. Δεν είναι καθόλου μακριά απο το Υπουργείο Πολέμου του Ντόναλντ Τραμπ.
Όχι μόνο γνωρίζει ο πρωθυπουργός, αλλά και ξεδιάντροπα αρνείται να απαντήσει την προειδοποιητική επιστολή της Ευρωπαικής Επιτροπής προς την κυβέρνηση για την παραβίαση δύο Οδηγιών σχετικά με τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ σε βασικά είδη και το ειδικό καθεστώς για μικρές επιχειρήσεις. Ο πρωθυπουργός -φοροεισπράκτορας είπε συνειδητά ψέματα στην συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ ότι δεν γνωρίζει για τις οδηγίες.
Ουσιαστικά αρνείται, επιδεικνύοντας πολιτική αναισθησία να ξαλαφρώσει τον οικογενειακό προυπολογισμό μειώνοντας τον ΦΠΑ που θα οδηγήσει σε μείωση τιμών. Η στάση αυτή είναι πολιτικά ανήθικη φυσικά, όπως ανήθικη είναι η άρνηση του πρωθυπουργού να δώσει το λόγο σε αντιπολιτευτικά ΜΜΕ, επιβεβαιώνοντας την άποψη ότι είναι ένας ανασφαλής και εμπαθής πολιτικός.
Του Στράτου Βαλτινού
Δεν έκανε τίποτα διαφορετικό απ ότι στο παρελθόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο διήμερο της παρουσίας του στη ΔΕΘ. Τόσο η ομιλία του, όσο και η συνέντευξη Τύπου, αποτελούν μνημείο πολιτικής ατιμίας. Ένας πρωθυπουργός που μονίμως αυτοαποθεώνεται, δικάζει τους άλλους, αδιαφορεί για τα σκάνδαλα και δεν αναγνωρίζει ποτέ τις δικές του ευθύνες, είναι ένας πολιτικά ανήθικος πρωθυπουργός. Η μόνιμη τάση του να ωραιοποιεί την εικόνα της κυβέρνησης και της χώρας, όταν η Ελλάδα είναι τελευταία στους περισσότερους δείκτες , είναι υπόλογη για το κράτος δικαίου και πλήθος σκανδάλων, είναι στην αρμοδιότητας της Ευρωπαικής Εισαγγελίας, αντί να διορθώσει τα κακώς κείμενα, συνεχίζει να χλευάζει την κοινωνία.
Δήθεν μεταρρυθμίσεις, ελάχιστες παροχές σε σχέση με την άγρια φορολογία, αποφυγή περιγραφής των επικίνδυνα κλιμακούμενων ελληνοτουρκικών σχέσεων, δεν είναι παρά μια επικοινωνιακή φούσκα , με μοναδικό στόχο την δημοσκοπική διόρθωση των ποσοστών του. Ουσιαστικά ο πρωθυπουργός δεν είπε ούτε μια λέξη για το πως θα αντιμετωπίσει την ιλιγγιώδη αύξηση της διαφθοράς, της εργοδοτικής ασυδοσίας, πως θα αναπτυχθεί η χώρα. Το μόνο ορατό στοιχείο είναι ότι η απουσία αφηγήματος είναι κυρίαρχη και ο δρόμος προς την πτώση, είναι όλο και πιο … φωτεινός.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Η συνάντηση των Μητσοτάκη -Ερντογάν στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ , χωρίς να προσδιορίζεται η ακριβής ατζέντα, ίσως εξελιχθεί σε σημείο καμπής για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις . Ενώ πρακτικά υπάρχει σοβαρό πρόβλημα διαχείρισης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, το τελευταίο διάστημα καταγράφεται μια επικοινωνιακή προσέγγιση αντί του διαλόγου με την πρόκληση έντασης, που δραματοποιεί την ήδη ασυνάρτητη εξωτερική πολιτική, ενώ ερασιτεχνικοί χειρισμοί πλήττουν και ηθικά το προσωπικό του ΥΠΕΞ.
Για την υπόθεση του καλωδίου και τα όσα εξευτελιστικά δημοσιοποιούνται, εγείρεται το ερώτημα: πως να ζητήσει έμπρακτη στήριξη η Ελλάδα από την ΕΕ ή τις ΗΠΑ, όταν δεν είναι σε θέση να συντονίσει τις σχέσεις με την Λευκωσία, όταν όλα αυτά επιλύονται πριν καν ξεκινήσει ένα σχέδιο; πέραν αυτών, το ΥΠΕΞ βρίσκεται σε ληθαργική κατάσταση, έχει αποσυνδεθεί από τους ειδικούς επιστήμονες, οι Έλληνες πρέσβεις στο εξωτερικό δεν παίρνουν καν οδηγίες για χειρισμούς μεγάλων και κρίσιμων ζητημάτων. Ταυτόχρονα, ακαδημαϊκοί συζητούν πίσω από κλειστές πόρτες σενάρια με χάρτες των χωρικών υδάτων και πιθανά σενάρια ειρήνης ή σύρραξης μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας. Άρα τι ακριβώς θα συμβεί στη Νέα Υόρκη;
