Του Στράτου Βαλτινού

Μόνο ένας νοσηρός ακροδεξιός θα έγραφε τόσα ψέματα με τέτοιο μίσος σε λίγες δεκάδες λέξεις. Είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης που αραδιάζει τις εμμονές σε άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών που έχει μεταλλαχθεί σε κολυμπήθρα της κεντροδεξιάς από τότε που την αγόρασε ο Δημήτρης Μελισσανίδης.

Στο πόνημά του με τίτλο “γιατί πολεμάω την ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς”, ο Γεωργιάδης “ξερνάει” το μίσος και τα ψέματά του κατά της Αριστεράς. Ποια ηγεμονία , ποιας Αριστεράς βέβαια, καθώς το σύστημα της οικονομίας -καζίνο, η υποταγή των θεσμών και το κράτος λάφυρο είναι νομοθετημένα από τη δεξιά; Μεταξύ άλλων ο Γεωργιάδης λέει ότι οι χώρες της ανατολιής Ευρώπης ζούσαν μέσα στη μιζέρια και όταν κατέρρευσε ο υπαρκτός σοσιαλισμός καλπάζει η ευτυχία και η οικονομία. Ποια ανάπτυξη όταν η φτώχεια θερίζει η ακροδεξιά κυβεερνά σε πολλές χώρες και το κοινωνικό κράτος έχει διαλυθεί, ώστε αναγκάζονται να μεταναστεύουν εκατομμύρια άνθρωποι;
Πέραν αυτών ο Άδωνις λέει:

“Η Αριστερά δεν θέλει να λύσει τα προβλήματα των ανθρώπων. Η Αριστερά τρέφεται από τα προβλήματα! Είναι μια βιομηχανία παραγωγής μιζέριας. Χρειάζονται τον φτωχό για να του τάξουν το «δωρεάν», χρειάζονται τον άνεργο για να κατηγορήσουν τον «κακό καπιταλιστή», χρειάζονται την οργή για να επιβιώσουν πολιτικά. Αν ο κόσμος προκόψει, αν ο Ελληνας γίνει ανεξάρτητος και πλούσιος, η Αριστερά χάνει τον λόγο ύπαρξής της. Γι’ αυτό πολεμούν κάθε μεταρρύθμιση, γι’ αυτό κλείνουν τους δρόμους, γι’ αυτό μισούν την ιδιωτική πρωτοβουλία”.
Επειδή αμφιβάλλουμε αν σκέφτεται πρώτα πριν γράψει κάτι, είναι προφανές ότι ο άνθρωπος έχει πρόβλημα με τον εαυτό του και μάλιστα σοβαρό. Το μίσος και το ψεύδος τον κάνουν να παραληρεί, αλλά δεν τον νοιάζει. Αφού πρώτα εξύβριζε τον Μητσοτάκη, μετά τον έγλειφε για να μπει στη ΝΔ. Μετά έγινε και υπουργός του Σαμαρά και μετά του Μητσοτάκη. Διακρίνεται για την ανοσία στον πολιτικό ορθολογισμό και για την αμετρομέπειά του.

Αφού βρίσκει όμως βήμα, ακόμη και στην ΕΦΣΥΝ γιατί να μην τα λέει;
ΥΓ η Αριστερά πολεμήθηκε από συστήματα, κεφάλαιο, ΜΜΕ. Δολοφονίες, φυλακές, εξορίες, κυνηγητό, νομοθεσία, φακέλους φρονημάτων. Τον Άδωνι θα φοβηθεί; όχι βέβαια. Απλά η κοινωνία πρέπει να μπορεί να ξεχωρίσει τον ιδεολογικό αντίπαλο από την ιδεολογική αναγούλα