Η συντριπτική νίκη των Δημοκρατικών, που οφείλεται στην μεγάλη τους κινητοποίηση και την ευαισθητοποίηση μεγάλων κοινωνικών ομάδων βιώνουν την ωμότητα μιας ακραίας ταξικής πολιτικής, αλλάζει το τοπίο και στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, αλλά και στην διεθνή σκηνή. Με μισόλογα ο Τραμπ αποδέχθηκε την ήττα του, γιατί ήταν συντριπτική και όχι οριακή για να την αμφισβητήσει, ωστόσο, εξαιτίας του ασταθούς χαρακτήρα του, πολλοί ανησυχούν ότι θα βγάλει την πίκρα του ή την οργή του, είτε με νέους πολέμους, είτε με ενίσχυση του κράτους καταστολής εντός των ΗΠΑ, είτε και με τα δύο.

Επειδή όμως κατά πάσα πιθανότητα οι Δημοκρατικοί θα κινήσουν τις διαδικασίες για να ελέγξουν τις πηγές του ανεξέλεγκτου πλουτισμού του Τραμπ, μελών της οικογένειάς του και φίλων του επιχειρηματιών, είναι πιθανό ο κόσμος, εντός και εκτός των ΗΠΑ να ζήσει έναν διετή εφιάλτη, μέχρι τις εκλογές του 2028. Η Ελλάδα δεν έχει ιδιαίτερους λόγους να στοχοποιηθεί, αν και ποτέ δεν ξέρεις, ο Ερντογάν θα δει τον φίλο του Τραμπ είτε να αποδυναμώνεται , είτε να προκαλεί κρίσεις, ενώ το Ισραήλ βλέπει τον αντισημιτισμό να κερδίζει έδαφος στις ΗΠΆ και να προκαλεί ερωτηματικά για την επόμενη ημέρα...

Η οργή φέρνει αλλαγή

Η μεγάλη νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές,  οδήγησε σε πλήρη έλεγχο  της Βουλής των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία . Καταγράφηκαν όμως και ιστορικές ανατροπές σε πολιτείες που οι Δημοκρατικοί είχαν δεκαετίες να επικρατήσουν. Χαρακτηριστικά αναφέρονται οι νίκες στην Αϊόβα, το Κάνσας, το Μέιν, τη Βόρεια Καρολίνα, το Οχάιο, τη Νότια Καρολίνα και το Τέξας, μεταξύ αυτών και υποψηφίους που είχε στηρίξει προσωπικά ο Τραμπ. Παράλληλα, θα διατηρήσουν έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων που είχαν βρεθεί στο στόχαστρο
Είναι επίσης βέβαιο, ότι η εσωτερική πίεση που θα αισθανθεί πολύ έντονα ο Τραμπ, θα επηρεάσει την εξωτερική του πολιτική. Αν και προκαλεί δέος και μόνο η σκέψη ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ αντιδρούσε ενίοτε χωρίς λογική, επιδείκνυε πρωτοφανή αστάθεια στις θέσεις του και συχνά ανέτρεπε αποφάσεις που μόλις είχε λάβει, είναι προφανές ότι όλοι αναμένουν τις πρώτες αντιδράσεις του στην διεθνή πολιτική.

Η ακρίβεια όμως προήλθε από τους πολέμους του, το μεταναστευτικό και το δόγμα MAGA, δεν τον βοήθησε ιδιαίτερα , μάλλον περιορίζεται πολύ και η επιρροή του. Είναι προφανές τώρα ότι η επιρροή του Τραμπ θα μειωθεί και στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα το οποίο σύντομα θα αναζητήσει την εναλλακτική λύση.
Η νίκη των Δημοκρατικών έρχεται λίγο μετά την νίκη του Λούλα στην Βραζιλία, την ήττα του Βούτσιτς στην Σερβία , τις εξεγέρσεις της νεολαίας και των εργαζομένων στη Γαλλία, τη Γερμανία , την Ισπανία, την Αλβανία, ενώ η οργή ξεχειλίζει και στην Ελλάδα.

Παρά το γεγονός ότι οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης έχουν πρόβλημα ηγετικότητας, τα κοινωνικά κινήματα είναι αυτά που καθοδηγούν τις εξελίξεις και απαιτούν ισχυρή αλλαγή πολιτικής από τον βρώμικο καπιταλισμό που σαρώνει τις κοινωνίες και όχι δήθεν κεντρώα κόμματα.
Και η δεξιά ανά τον κόσμο, πληρώνει την…. στοργή της προς την ακροδεξιά.
Ο κόσμος θα γίνει άνω κάτω, ίσως αυτό όμως βγει σε καλό...