Του Στράτου Βαλτινού
Δύο ηχηρή μηνύματα εστάλησαν στον Κυριάκο Μητσοτάκη τα τελευταία εικοσιτετράωρα, αλλά ο πρωθυπουργός προσποιείται ότι δεν τα άκουσε . Θα τα ακούσει όμως θέλει δεν θέλει. Ο πρωθυπουργός πολιορκείται από τα σκάνδαλα που δεν μπορεί να ξεπεράσει. Το σκάνδαλο των υποκλοπών και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ως προς το πρώτο τα μηνύματα του Ταλ Ντίλιαν είναι απειλητικά και έχουν και μια αύρα εκβιασμού.
Η καταδίκη σε πρώτο βαθμό, άνοιξε τα στόματα. Λέει ότι ο ίδιος πούλησε το Predator στην κυβέρνηση και η κυβέρνηση παρακολουθούσε , όχι ο ίδιος ως ιδιώτης και ξεκαθαρίζει ότι, δεν θα γίνει αποδιοπομπαίος τράγος. Όλα αυτά ενόψει του Εφετείου. Ουσιαστικά ο Ντίλιαν απαιτεί αθώωση ή όπως υπονοεί , ο Μητσοτάκης θα έχει την τύχη του Νίξον που παραιτήθηκε και διαπομπεύτηκε στην προσπάθειά του να συγκαλύψει το Watergate. Το άλλο μήνυμα εστάλη από την Ευρωπαία Εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι που ανακοίνωσε ότι υπάρχουν άλλες δέκα δικογραφίες σχετικά με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και η Ελλάδα βοά ότι αφορά εν ενεργεία υπουργούς και βουλευτές της ΝΔ. Υπάρχει έξοδος κινδύνου;
Του Στράτου Βαλτινού
Ο φασίστας υπουργός Θάνος Πλεύρης έχει γίνει δημόσιος κήρυκας του μίσους. Με αυτό το μίσος μεγάλωσε, με αυτό θα πεθάνει. Στο τελευταίο του παραλήρημα είπε μεταξύ άλλων ότι “οι αγώνες της Αριστεράς ήταν πάντοτε αγώνες εις βάρος του έθνους…”, δηλαδή όπως λέει και ο Ανδρέας Δρυμιώτης , οι Αριστεροί δεν είναι Έλληνες…. Ο Μάκης Βορίδης είναι επίσης γνωστός για τους ίδιους λόγους. Ο Άδωνις Γεωργιάδης ξεχειλίζει από μένος κατά της Αριστεράς γενικότερα και όχι μόνο κατά των κομμουνιστών.
Ο καθηγητής Στάθης Καλύβας, αυτός ο ανεκδιήγητος ακαδημαϊκός, αφού πρώτα έσπειρε τα συμπλέγματά του κάνοντας λόγο για “εργαλειοποίηση της συγκίνησης” σχετικά με τα ρίγη σεβασμού που κατέκλυσαν τον ελληνικό λαό οι 200 της Καισαριανής, επανήλθε. Ούτε λίγο , ούτε πολύ έχει συμπεράνει ότι η μη έγκαιρη εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη , “οφείλεται τόσο στη δυσλειτουργία του κρατικού μηχανισμού (απόρροια μακράς παθογένειας, αλλά και άμεση συνέπεια της επιβολής ενός στενά κομματικού μοντέλου δημόσιας διοίκησης μετά το 1981).
Η ιδεολογική τύφλωση τον εμποδίζει να πει την απλή ιστορική αλήθεια, ότι το ελληνικό κράτος, ήταν φέουδο της δεξιάς -ακροδεξιάς και του παρακράτους, ότι ακόμη μέχρι το 1981, κυριαρχούσαν οι φάκελοι φρονημάτων και όχι η δημοκρατία. Οι ρήτορες του μίσους απειλούν και πάλι…
Του Σωτήρη Σιδέρη
Μπορεί η Νέα Αριστερά να βρίσκεται στο χείλος της διάσπασης, να έχει ελάχιστη πολιτική επιρροή, αλλά το γεγονός ότι διαθέτει κοινοβουλευτική ομάδα την καθιστά μετρήσιμη πολιτική δύναμη. Η παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση είναι δεδομένη όπως βέβαιο είναι ότι οκτώ βουλευτές,τουλάχιστον, τάσσονται υπέρ μιας ευρύτερης συνεργασίας με το βλέμμα στον Αλέξη Τσίπρα. Ποιό είναι το πρόβλημα; ότι οι βουλευτές αυτοί δεν θα αποχωρήσουν από τη Νέα Αριστερά για να γίνουν ανεξάρτητοι, αλλά θέλουν να παραμείνουν στο κόμμα τους, γιατί τώρα ανήκουν σε κοινοβουλευτική ομάδα και έχουν λόγο και προφίλ ενεργού βουλευτή .
Αν αποχωρήσουν, θα χάσουν αυτό το προφίλ, πέρα από την οξύτητα που μπορεί να προκληθεί. Οι παραμένοντες όμως που θα συνεχίσουν στη Νέα Αριστερά υπό τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη θα τους πιέσουν να αποχωρήσουν, γιατί σωστά εκτιμούν, ότι δεν είναι δυνατό να έχουν άλλη πολιτική προσέγγιση, άλλα σχέδια για το μέλλον τους και να στηρίζουν άλλον πολιτικό φορέα, δηλαδή τον υπό ίδρυση φορέα του Αλέξη Τσίπρα; ηθικό ζήτημα ανακύπτει…
Κώστας Βενιζέλος
Η συνέχιση του πολέμου στην περιοχή τροφοδοτεί εφιαλτικά σενάρια, ενώ είναι σαφές πως αλλάζουν δραματικά δεδομένα στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Αλλάζουν ισορροπίες και δημιουργούνται νέες ανάγκες. Σε αυτό πεδίο των εξελίξεων, θέση λόγω γεωγραφικής γειτνίασης αλλά και της ιδιότητας του κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει και η Κυπριακή Δημοκρατία. Παράλληλα, ρόλο και μάλιστα πρωταγωνιστικό επιδιώκει η κατοχική Τουρκία.
Ο εν εξελίξει πόλεμος διαμορφώνει- και σε κάποιο βαθμό επιβάλλει- νέα δεδομένα, που φαίνεται ότι θα ισχύουν και μετά το τέλος των στρατιωτικών συγκρούσεων.Ειδικά για την Κύπρο, τα δεδομένα, μεταξύ άλλων, διαμορφώνονται ως εξής:
Του Σωτήρη Σιδέρη
Η Τουρκία περιμένει την εξέλιξη του πολέμου ΗΠΑ -Ισραήλ κατά του Ιράν, προκειμένου να επιλέξει στρατόπεδο και κυρίως να ζυγίσει τα επόμενα βήματα στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο. Ο επεκτατικός πόλεμος του Νετανιάχου ανησυχεί την Άγκυρα, το Κάιρο και άλλες χώρες που συνομιλούν μεταξύ τους. Προς το παρόν, σε σχέση με την Ελλάδα και την Κύπρο,η Τουρκία ,καταγράφει την πολιτική αμφισβήτησης του νομικού καθεστώτος του Αιγαίου και επαναδιατυπώνει τις απειλές για χρήση βίας.
Ως πρώτη κίνηση η Άγκυρα έχει θέσει στο ΝΑΤΟ το ζήτημα της εγκατάστασης Πάτριοτ στην Κάρπαθο και ταυτόχρονα αφήνει να εννοηθεί ότι θα κλιμακώσει την εκστρατεία της. Υπό αυτή την οπτική, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις , ίσως βρίσκονται σε σημείο καμπής.Ως προς την Κύπρο , η Τουρκία ανησυχεί από την συσσώρευση δυνάμεων και οπλικών συστημάτων και φοβάται ότι θα χάσει τον έλεγχο .Προκαλεί εύλογο προβληματισμό η διατύπωση απειλών με κάθε ευκαιρία , όπως η αντίδραση σε κυπριακή Navtex για την πραγματοποίηση άσκησης, αλλά δεν κλιμακώνει γιατί οι συνθήκες είναι απαγορευτικές καθώς όλη η ΕΕ και οι ΗΠΑ στηρίζουν την Λευκωσία.
