Μεταξύ 17 και 18 Απριλίου πραγματοποιήθηκε στη Βαρκελώνη η διάσκεψη κορυφής για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας. Ήταν ένα σημαντικό γεγονός που συγκέντρωσε προοδευτικούς ηγέτες από όλο τον κόσμο. Κατέδειξε μια άνευ προηγουμένου ενότητα μεταξύ αριστερών ηγετών από διαφορετικά μήκη και πλάτη της γης, όπως τον Ισπανό Πέδρο Σάντσεθ, τον Βραζιλιανό Λούλα ντα Σίλβα, τον Χιλιανό πρώην πρόεδρο, Γαβριέλ Μπόριτς, την Μεξικανή Πρόεδρο Κλάουνντια Σάινμπάουμ, τον Κολομβιανό Γουστάβο Πέτρο και τον Νοτιοαφρικανό Σίριλ Ραμαπόσα. Όλοι είχαν ένα κοινό σκοπό: την αντιμετώπιση του Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίον όμως κανείς δεν ανάφερε ονομαστικά, αλλά ήταν παρών σε όλες τις ομιλίες.
Του Στράτου Βαλτινού
Άφωνη έχει μείνει η Ελλάδα μετά την απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, να μην ανασύρει από το αρχείο την δικογραφία των υποκλοπών. Θα θα μπορούσε να κάνει κάποιος λόγο για θρίαμβο του εκβιαστή καθώς δεν εκλήθη καν ο ισραηλινός Τελ Ντίλιαν να δώσει εξηγήσεις. Η φράση του πρώην προέδρου της ΑΔΑΕ, Χρήστου Ράμμου, «μένω άφωνος», δεν φανερώνουν απλά το σοκ, αλλά και την ανησυχία για την ηθική κατάρρευση του Αρείου Πάγου στα μάτια όλων των Ελλήνων .
Ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εξέφρασε επίσης την οργή του, αλλά σημείωσε ότι όπως μπήκε η υπόθεση στο αρχείο , έτσι μπορεί και να βγει. Τα κόμματα ξεσηκώθηκαν, καταγγέλλουν και ζητούν εξηγήσεις. Ο δικηγόρος των θυμάτων του σκανδάλου των υποκλοπών Ζαχαρίας Κεσσές, είναι καταπέλτης κατά του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Υπάρχει αξιοπρέπεια στο χώρο της Δικαιοσύνης, ώστε να δούμε πραγματικές αντιδράσεις υπέρ του κράτους δικαίου ή όχι. Γιατί το μείζον αυτό είναι . Το καθεστώς Μητσοτάκη και το ιδιότυπο καθεστώς στον Άρειο Πάγο που “μπαζώνει” το κράτος δικαίου, δεν πρέπει να θριαμβεύσουν. Θα είναι μια ιστορική ήττα για τη δημοκρατία. Η κοινωνία βράζει, το πολιτικό σύστημα κρίνεται με όρους ιστορίας, ο νομικός πολιτισμός δοκιμάζεται.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Οι καλές σελίδες στις διαχρονικά καλές σχέσεις Ελλάδας -Γαλλίας, ούτε μπορούν να αγνοηθούν, ούτε να υποτιμηθούν. Αλλά αυτή η καταιγίδα θριαμβευτικών τηλεοπτικών προβολών , κατά την επίσκεψη Μακρόν, υποτιμά και υποβαθμίζει σε επικίνδυνο βαθμό της λευκές και τις γκρίζες σελίδες των διμερών σχέσεων. Είναι επιλογή της κυβέρνησης η αποσιώπηση ορισμένων πτυχών των ελληνογαλλικών σχέσεων και όχι μόνο, αλλά αυτό δεν είναι θετικό για τη χώρα.
Η Γαλλία είναι πυρηνική δύναμη με γεωπολιτικά συμφέροντα, ενώ η Ελλάδα είναι ένας γεωπολιτικός βραχίονας στα σχέδια των ΗΠΑ και ενίοτε, της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Αγγλίας παλαιότερα. Πέρα από τις θετικές επιμέρους συμφωνίες, υπάρχουν μείζονα ζητήματα υποβάθμισης της διπλωματίας. Η κατάληψη τμήματος της νεκρής ζώνης στην Κύπρο και το νέο επεισόδιο στην Κάσο. αντί να ωθήσουν την Αθήνα και την Λευκωσία, να χρησιμοποιήσουν τη σχέση με τη Γαλλία για διεθνή καταδίκη της Άγκυρας, περισσεύουν οι συζητήσεις για πυρηνικά, εξοπλισμούς δηλαδή για την στρατιωτικοποίηση της πολιτικής. Που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ένταση με την ήδη ευερέθιστη Τουρκία. Ας μιλήσουν λοιπόν τα ίδια τα γεγονότα λοιπόν…
Λεπτομερής, όσο και συγκλονιστική, είναι η ανακοίνωση του γραμματέα του Τομέα Δικαιοσύνης του ΠΑΣΟΚ Χρήστου Κακλαμάνη, σχετικά με την πορεία της υπόθεσης Predator στον Άρειο Πάγο. Όπως είναι γνωστό ο ισραηλινός Τελ Ντίλιαν με δηλώσεις του εκβιάζει, κατά την εκτίμηση όλης της αντιπολίτευσης, τον πρωθυπουργό, ότι θα έχει την τύχη του Ρίτσαρντ Νίξον, απαιτώντας ουσιαστικά την αθώωσή του ιδίου και της συζύγου του.
Η δικογραφία έχει σταλεί στον Άρειο Πάγο από τις 7 Απριλίου, αλλά στις 20 αυτές ημέρες, δεν την έχει χρεώσει ακόμη σε Αντιεισαγγελέα, ώστε να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες. Και το χειρότερο: παραγράφηκαν ήδη 31 πράξεις, που περιελάμβαναν επιθέσεις με μηνύματα Predator που είχαν σταλεί σε υπουργούς, αξιωματικούς και δημοσιογράφους. Τι συμβαίνει λοιπόν στον Άρειο Πάγο; προς τι αυτή η αδράνεια που είναι κραυγαλέα προς όφελος του Ντίλιαν και άλλων; Πως να μην έχει εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη ο Μητσοτάκης; Αλλά τι ακολουθεί;
Κώστας Βενιζέλος
Η κατοχική Τουρκία αμφισβητεί το καθεστώς της νεκρής ζώνης, προβαίνει σε κινήσεις κατάληψης εδαφών εντός της περιοχής αυτής, ενώ επαναφέρει και θέμα χωριστής συμφωνίας της αποσχιστικής οντότητας με την ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Καθοδηγητής σε αυτή την προσπάθεια είναι ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, ο οποίος χειρίζεται το Κυπριακό, σε επίπεδο στρατηγικής και τακτικής. Είναι σαφές πως η Άγκυρα προσπαθεί να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα επί του εδάφους, επιστρατεύοντας «δοκιμασμένες» πρακτικές.
