Τις γνωστές δεσμεύσεις, ότι δηλαδή θα ενεργοποιηθεί ο κόφτης στις συντάξεις σε περίπτωση που διαπιστωθεί από τους δημοσιονομικούς στόχους, επαναλαμβάνει η επιστολή Τσακαλώτου που δόθηκε στη δημοσιότητα , προς τους δανειστές, κλείνοντας έτσι αναίμακτα την υπόθεση του έκτακτου επιδόματος στους συνταξιούχους. Κρίση, όπως είχε προβλεφθεί δεν υπήρξε. Ωστόσο το θέμα της δεύτερης αξιολόγησης παραμένει ανοιχτό και ο προβληματισμός αυξάνεται. Οι προβλέψεις για κλείσιμο της αξιολόγησης, από τέλος Γενάρη που προέβλεψε ο Επίτροπος Μοσκοβισί, μέχρι τέλος Μαρτίου που προβλέπουν οι σύμμαχοι του Σόιμπλε, αφήνουν πολλά περιθώρια ερμηνειών για τις πολιτικές εξελίξεις.
Μετά την αμφισβήτηση των ικανοτήτων και του πατριωτισμού του Κεμάλ Ατατούρκ από τον Ερντογάν, με τις γνωστές αναφορές στην συνθήκη της Λωζάνης, έρχεται τώρα και η αποκαθήλωση των αγαλμάτων του. Ο Ερντογάν συγκρίνει τον εαυτό του με τον Κεμάλ και τον θεωρεί ανώτερο, άρα πρέπει να απαξιώσει όσο το δυνατό τον Ατατούρκ. Πέρα από τις ιστορικές αναφορές, αρχίζει και η αποκαθήλωση της επιρροής του Κεμάλ και ο πλέον ταπεινωτικός τρόπος , είναι η αποκαθήλωση των προτομών του που κατακλύζουν τη γειτονική χώρα. Προφανώς όμως, όλα αυτά θα προκαλέσουν εντάσεις και διχασμό.
Στην συνάντηση Τσίπρα –Ερντογάν που τοποθετείται στις αρχές Ιανουαρίου , επικεντρώνεται σε πρώτη φάση το ενδιαφέρον των εξελίξεων για το Κυπριακό, ενόψει της επανάληψης των διαπραγματεύσεων στην Ελβετία στις 9-11 Ιανουαρίου και της πολυμερούς που θα ακολουθήσει, στις 12 Ιανουαρίου. Η προετοιμασία της συνάντησης Τσίπρα –Ερντογάν θα κρίνει εν πολλοίς και το αποτέλεσμα , αλλά δεν αποκλείονται και σε εκπλήξεις της τελευταίας στιγμής στην Ελβετία όπως συνηθίζει η Τουρκία.
Η νίκη του “πράσινου” Αλεξάντερ βαν ντερ Μπέλεν στην Αυστρία είναι μια αποκατάσταση της λογικής. Το πολιτικό μήνυμα όμως για όλη την Ευρώπη είναι πως οι ακραίοι – και συγκεκριμένα οι ακροδεξιοί- δεν προσφέρουν λύσεις στην Ευρώπη. Το αποτέλεσμα πρόσφερε μια ανάσα ικανοποίησης και στην Αγκελα Μέρκελ. Η ξενοφοβία και ο εθνικισμός δεν νίκησαν, συγχρόνως όμως οι ευρωπαϊκές κοινωνίες, ακόμα και αυτές που δεν αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, είναι βαθιά διχασμένες. Ο Μπέλεν πήρε το 51,68% των ψήφων και ο ακροδεξιός αντίπαλος του Νόρμπερτ Χόφερ το 48,32%.
Το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος στην Ιταλία είναι ένα ακόμα ηχηρό «όχι» στην παντοκρατορία των τραπεζιτών , των οικονομικών και πολιτικών ελίτ. Η μεγάλη πολιτική ήττα του Ιταλού πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι χαρακτηρίζεται θρίαμβος των ευρωσκεπτικιστικών και λαϊκιστών του Γκρίλο και αλλάζει τα πολιτικά δεδομένα για τη Ρώμη και την ευρωζώνη. Αυτό όμως που έχει ευρύτερη σημασία είναι πως ένας ακόμα λαός, οι Ιταλοί, εξέφρασε την αντίθεση του με την κατάσταση που επικρατεί στην ευρωπαϊκή οικονομία. Την αντίθεση του, με την πολιτική της λιτότητας που επιβάλλεται οδηγώντας τα κράτη και τις κοινωνίες σε ακόμα μεγαλύτερα αδιέξοδα. Και όμως και μετά απ αυτό το αποτέλεσμα, συνεχίζουν να λένε ότι το πρόβλημα είναι οι …μεταρρυθμίσεις.
