Καθώς πλησιάζουμε σε μια κομβική στιγμή για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων και το Κυπριακό, την γεώτρηση στο οικόπεδο 6 της κυπριακής ΑΟΖ που θα σηματοδοτήσει σοβαρές εξελίξεις είτε γίνει , είτε αναβληθεί . Τσίπρας και Γιλντιρίμ διεκπεραίωσαν το καθήκον τους προβάλλοντας τις γνωστές απόψεις τους στην Αθήνα, αλλά η κρίσιμη στιγμή της γεώτρησης πλησιάζει και θα είναι ορόσημο για το μέλλον. Το χειροπιαστό θετικό στοιχείο της επίσκεψης του Τούρκου πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλντιρίμ στην Αθήνα , είναι ότι δεν ετέθη καν το θέμα της εφαρμογής της συμφωνίας για το προσφυγικό. Το αρνητικό της επίσκεψης είναι ότι δεν υπάρχει καμία μετατόπιση της Άγκυρας σε ότι αφορά την στάση της στο Αιγαίο και την Κύπρο, αντίθετα η Τουρκία έχει βάλει στο τραπέζι ένα ακόμη θέμα που περιέργως η Αθήνα δεν ακυρώνει. Το θέμα των τεσσάρων ελευθεριών για την Κύπρο σε περίπτωση λύσης.
Ο Χέλμουτ Κολ που πέθανε την Παρασκευή 16 Ιουνίου, ήταν αναμφισβήτητα μια μεγάλη μορφή της γερμανικής και της ευρωπαικής πολιτικής σκηνής. Ήταν παράλληλα και ένας ηγέτης που έθεσε τις βάσεις για την γερμανική κυριαρχία στην Ευρώπη μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και ταυτόχρονα βαρύνεται με την απολύτως βεβιασμένη κίνηση να αναγνωρίσει τη Σλοβενία και την Κροατία το Δεκέμβριο του 1991 που οδήγησε στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και το αιματοκύλισμα που ακολούθησε. Όλα αυτά , όχι φυσικά εν ονόματι της ειρήνης, αλλά εν ονόματι των γερμανικών συμφερόντων και αυτό αποσιωπάται από πολλούς που κάνουν δηλώσεις και εκδίδουν ανακοινώσεις που αναφέρονται στην προσωπικότητά του.
«Το πρόβλημα της Ελλάδας», έλεγε, «είναι ότι έχει κομμουνιστή πρωθυπουργό». Τη φράση αυτή δεν την είπε κάποιος φασίστας ή βουλευτής της Χρυσής Αυγής. Την είπε ο Μάνφρεντ Βέμπερ , Γερμανός πολιτικός και το χειρότερο, επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, της ευρωπαϊκής δεξιάς δηλαδή όπου είναι ενταγμένη και η ΝΔ . Ο Βέμπερ έρχεται στην Ελλάδα τη Δευτέρα 19 Μαΐου για να συναντηθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, να τον στηρίξει και φυσικά να επισημάνει την απέχθεια του προς τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα.
Μέχρι τώρα είχε πλήρη άνεση χειρισμών, δεν λογοδοτούσε σε κανέναν. Καλούσε την Χρυσή Αυγή στο ΥΠΕΞ, υπέγραφε για την βράβευση του Μέρτζου, συνομιλεί με ακροδεξιούς και κανείς δεν τον ενοχλούσε. Περιφέρει τη χώρα επί δύο χρόνια στη Μέση Ανατολή στηρίζοντας το Ισραήλ, απέτυχε πλήρως στην βαλκανική πολιτική και στην αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής, έδωσε πατριωτικά σόου στην Κύπρο και τώρα ετοιμάζεται για νέο πατριωτικό σόου στο «Μακεδονικό». Όλα έχουν ένα τέλος όμως.
Στις εκλογές της 8ης Ιουνίου στην Μεγάλη Βρετανία δεν ηττήθηκε το Brexit, αλλά η λιτότητα. Η Τερέζα Μέι έβαλλε τρικλοποδιά στον εαυτό της, λόγω της εμμονής της στην πολιτική της λιτότητας. Δήλωνε ότι θα περικόψει το ήδη πετσοκομμένο κοινωνικό κράτος, και ότι θα φορολογήσει εισοδήματα , προκειμένου να προλάβει προκαταβολικά να αντιμετωπίσει τυχόν ελλείμματα. Και το ακόμα χειρότερο, είναι ότι ολ αυτά τα ανακάλεσε μεσούσης της προεκλογικής περιόδου. Αντιθέτως ο Τζέρεμυ Κόρμπιν των Εργατικών, στάθηκε πιστός στην πολιτική του υπέρ των αδυνάτων, τονίζοντας μάλιστα και την ανάγκη ενίσχυσης του κράτους ειδικά στα θέματα ασφάλειας. Το αποτέλεσμα των βρετανικών εκλογών ήταν ήττα της συντηρητικής πολιτικής, ήττα της θατσερικής παράδοσης. Και ήταν μια ήττα που φαίνεται να θέτει σε αμφισβήτηση την ικανότητα της νέας κυβέρνησης να διαπραγματευθεί το Brexit.
