Ένας χρόνος πέρασε από τις εθνικές εκλογές και η Ελλάδα δείχνει να επιστρέφει στην οδυνηρή προμνημονιακή χαώδη διακυβέρνηση που οδήγησε τη χώρα στην χρεοκοπία και τα κοινωνικά ερείπια . Στο επίκεντρο δεν βρίσκεται η ανασυγκρότηση της χώρας όπως υπόσχονταν ο Μητσοτάκης, όπως θα ήθελαν και ελπίζουν πολλοί, αλλά τα σκάνδαλα, οι ανισότητες, το χρέος, η λιτότητα και ο φόβος νέου μνημονίου. Το οξύμωρο είναι ότι ο ελληνικός λαός ανέθεσε στη ΝΔ το καθήκον της μετάβασης στη νέα εποχή, στο κόμμα δηλαδή που οδήγησε τη χώρα στην χρεοκοπία.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Οι λεγόμενες πατριωτικές δυνάμεις μεταξύ δεξιάς και ακροδεξιάς ενοχλήθηκαν και ξεσήκωσαν φασαρία, από μία όντως αμφιλεγόμενη δήλωση του καθηγητή Χρήστου Ροζάκη περί «απομονωμένου Καστελόριζου». Απαιτούν την απομάκρυνσή του από το επιστημονικό συμβούλιο του ΥΠΕΞ, η θητεία του οποίου , ούτως ή άλλως έληξε και με βάση το νέο οργανισμό του υπουργείου καταργείται ως διεύθυνση και συγχωνεύεται με το Κέντρο Ανάλυσης Σχεδιασμού, ιδρύοντας το Κεντρικό Επιστημονικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής (ΚΕΣΕΠ). Σε δουλειά να βρισκόμαστε δηλαδή καθώς λίγο πολύ , όλοι οι υπουργοί της ΝΔ έκαναν το ίδιο για να διορίσουν μετά ημετέρους και το ΥΠΕΞ επί Δένδια έχει να επιδείξει οργιώδη εξυπηρέτηση φίλων, κουμπάρων και λοιπών συγγενών. Αν όμως μετρήσουμε τις αμφιλεγόμενες ή εντελώς άστοχες δηλώσεις και ενέργειες των Δένδια –Μητσοτάκη και άλλων κυβερνητικών και μη παραγόντων θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί η μισή κυβέρνηση.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Είχε δεν είχε δίκιο το Παρίσι στο επεισόδιο μεταξύ τουρκικής φρεγάτας και γαλλικού πολεμικού πλοίου, δεν ανέχεται να μην γίνεται πιστευτό , έστω και για λόγους γοήτρου. Και αφού δεν πείστηκαν οι εταίροι ότι έχει δίκιο απέσυρε, έστω προσωρινά τη ναυτική της δύναμη που συμμετέχει στην αποστολή του ΝΑΤΟ με το όνομα “Sea Guardian”, η οποία βρίσκεται στα ανοιχτά της Λιβύης.. Είναι ένα μήνυμα έντασης που προκαλεί νευρική κρίση στο ΝΑΤΟ.
Είναι γνωστό εδώ και μήνες στο πολιτικό παρασκήνιο ότι ο Μακρόν θα πάει μέχρι τέλους την ένταση με την Τουρκία και στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, γιατί θέλει να κερδίσει την ατζέντα της Λεπέν, να την διαχειριστεί ο ίδιος και να συσπειρώσει τη γαλλική δεξιά, την ακροδεξιά και μέρος των εξαφανισμένων ούτως ή άλλως σοσιαλιστών γύρω από το πρόσωπό του.
«Το νερό είναι δημόσιο αγαθό, ανθρώπινο δικαίωμα και δεν μπορεί να μπει στη διαδικασία της πώλησης» είπε ο Αλέξης Τσίπρας, τονίζοντας ότι η πρόθεση της κυβέρνησης της ΝΔ είναι να δώσει το νερό στους ιδιώτες.
Η υπόθεση «νερό» είναι μια καλή ευκαιρία και ένα καλό παράδειγμα, για την Αριστερά γενικότερα και για τον ΣΥΡΙΖΑ ειδικότερα, να ξεκαθαρίσει τη θέση του για τα δημόσια αγαθά, το κοινωνικό κράτος και το κράτος. Είναι μια ευκαιρία να αποσαφηνίσει τις θέσεις του και στο εσωτερικό του, ώστε να προχωρήσει σε καθαρές κουβέντες προς τους πολίτες. Έναντι των συνεργαζόμενων δυνάμεων δεξιάς και κεντροδεξιάς, (κυβέρνηση Μητσοτάκη) που δεν κρύβουν τις προθέσεις τους για ένα ξεκαθάρισμα στο κράτος και την διάλυση του κοινωνικού κράτους.
Το Καστελόριζο είναι «απομονωμένο και κοντά στις τουρκικές ακτές». Με αυτή την πλέον αμφιλεγόμενη θεώρηση επανέρχεται ο καθηγητής Χρήστος Ροζάκης Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του υπουργείου Εξωτερικών (υφυπουργός Εξωτερικών επί Σημίτη), την ώρα των παρασκηνιακών κινήσεων ώστε Ελλάδα και Τουρκία να κάτσουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Η θεώρηση του επανέρχεται σε πλήρη έκδοση, αμέσως μετά την τηλεφωνική επικοινωνία Μητσοτάκη-Ερντογάν και εν μέσω των παρασκηνιακών παρεμβάσεων Γερμανών και Αμερικανών.
Για τον καθηγητή Ροζάκη τα σύνορα δεν παίζουν ρόλο, δεν έχουν σημασία. Το γεγονός δηλαδή ότι το σύνορο χωρίζει πάντα δυο όμορες περιοχές, δυο μέρη που είναι το ένα δίπλα στο άλλο.
