Σε κατάσταση διαρκούς χαμηλής διπλωματικής έντασης βρίσκονται εδώ και αρκετό χρόνο οι σχέσεις Ελλάδας –Ρωσίας. Παρά τις προθέσεις , όχι μόνο δεν ομαλοποιούνται, αντίθετα οξύνονται. Πολλά μικρά , αλλά αξιοσημείωτα γεγονότα έχουν δημιουργήσει ζήτημα εμπιστοσύνης και διπλωματικής έντασης. Ευθύνες υπάρχουν και στις δύο πλευρές, ωστόσο το κλίμα επιβαρύνεται από την πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης να δημιουργηθεί μια νέα μεγάλη στρατιωτική βάση στην Ελλάδα με προφανή στόχο τη Ρωσία και η δυσφορία της Μόσχας έχει ήδη διαμηνυθεί στην Αθήνα . Παρά την εκπεφρασμένη βούληση της Αθήνας να αποκαταστήσει τις σχέσεις με τη Μόσχα που δέχθηκαν πλήγμα από το 2018 με την απέλαση δύο διπλωματών από την Ελλάδα, στην πράξη συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Αρνητικός πρωταγωνιστής στο παρασκήνιο , είναι ο Αμερικανός πρέσβης Πάϊατ, που κυριολεκτικά καθορίζει την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης και υποδαυλίζει την αντιρωσική πολιτική, έχοντας φυσικά την στήριξη του Στέητ Ντηπάρτμεντ.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Η επίκληση του Κέντρου από κόμματα και δημοσκόπους ως μια κρίσιμη εκλογική μάζα που μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά το εκλογικό αποτέλεσμα, υποτιμά κατά πολύ τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, ιδεολογικά, οικονομικά, ηθικά και κοινωνικά που εντοπίζονται στις αναλύσεις για το κριτήριο της ψήφου . Ενίοτε αυτή η συζήτηση είναι τόσο ρηχή που ελάχιστα απέχει από τον καιροσκοπισμό, πέραν του ότι παραπέμπει σε πολιτικό μνημόσυνο. Με αφορμή την επαναφορά της συζήτησης για το ποιο κόμμα θα κερδίσει τους ψηφοφόρους του Κέντρου, ενός αόρατου Κέντρου, είναι ευκαιρία να αναλυθεί το ζήτημα αυτό με κριτήριο την πολιτική και όχι την επιθυμία κομμάτων και παραγόντων του δημόσιου βίου. Αν και πολλές φορές ο δήθεν ανταγωνισμός για τους συγκεκριμένους ψηφοφόρους γίνεται μόνο και μόνο για να δικαιολογούν κωλοτούμπες, ιδεολογικές αποστασίες και προγραμματικές ανατροπές από τις διακηρύξεις και τις θέσεις των κομμάτων εξουσίας.
Κερδίζει έδαφος η πρόταση του Αλέξη Τσίπρα να γίνουν κτήμα της ΕΕ, να αγοραστούν δηλαδή, οι φόρμουλες (σύσταση και τρόπος παρασκευής) και οι πατέντες (εμπορικά δικαιώματα) των εμβολίων. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Sueddeutsche Zeitung, η Κομισιόν, θα επιχειρήσει να αγοράσει τις πατέντες των εμβολίων από τις φαρμακευτικές εταιρείες, ώστε να υπάρξει παραγωγή των εμβολίων, από εταιρείες που εδρεύουν στα κράτη-μέλη, επιταχύνοντας έτσι τη διάθεσή τους προς τους λαούς της Ευρώπης.
Εντυπωσιακό και ιδιαίτερα αποκαλυπτικό είναι εκτενές δημοσίευμα των Τάϊμς της Νέας Υόρκης για τις μυστικές συμφωνίες που έχουν κάνει κράτη και η ΕΕ με τις φαρμακευτικές εταιρείες για την έρευνα , την παραγωγή και την διάθεση των εμβολίων κατά του κορονοϊού. Η επιβολή των όρων των φαρμακευτικών είναι εντυπωσιακή και αποκαλύπτεται ότι ακόμη και η ΕΕ , παρά το γεγονός ότι χρηματοδότησε με δις ευρώ τις εταιρείες αποδέχθηκε αδιαφανείς όρους. Γεγονός που επιβεβαιώνει ότι υφίσταται σοβαρά προβλήματα ηθικής και διαφάνειας που μάλιστα είναι συστημική και όχι ευκαιριακή.
Η πανδημία έχει επισκιάσει και επηρεάσει την διεθνή διπλωματική κινητικότητα και ενώ οι συγκρούσεις και τα άλυτα προβλήματα παραμένουν ισχυρές εστίες έντασης, κάνοντας την διαχείρισή τους ακόμη πιο πολύπλοκη. Ταυτόχρονα όμως νέες παγκόσμιες προκλήσεις αλλάζουν τις προτεραιότητες και την διπλωματική ιεράρχηση των προβλημάτων. Αναλύσεις και μελέτες ινστιτούτων, μεγάλων κρατών και του ΟΗΕ προβλέπουν ότι θα ανακύψουν τεράστια προβλήματα επισιτισμού, ερημοποίησης , ανισοτήτων και πολέμων , εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και μετακινήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, προς ασφαλείς περιοχές του κόσμου μεταξύ των οποίων και την Ευρώπη.
