Ειδικού Συνεργάτη
Εκπλήσσει δυσάρεστα για μια ακόμη φορά το πρόγραμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη στις ΗΠΑ, όπου θα βρίσκεται για πέντε ημέρες, στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Τα όσα ανακοινώθηκαν δεν συνιστούν καν πρόγραμμα πρωθυπουργού χώρας, μέλους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με κομβική γεωπολιτική σημασία για Ανατολή και Δύση που βρίσκεται σε πορεία σύγκρουσης με την Τουρκία.
Ωστόσο ο Μητσοτάκης δεν έχει στο πρόγραμμά του καμία συνάντηση με κανέναν ξένο πολιτικό ηγέτη, ούτε , ακόμη χειρότερα, κανείς ξένος ηγέτης ζήτησε συνάντηση με τον Έλληνα πρωθυπουργό, ούτε έχει εξηγήσει κανείς από την κυβέρνηση πως ακριβώς θα υπηρετήσει τα εθνικά συμφέροντα και τη θέση του περί σταθερότητας. Σε ποιους θα το πει; σε κάποιες δεξαμενές σκέψεις ή σε επιχειρηματίες και funds, αλλά όχι σε εκείνους που λαμβάνουν τις αποφάσεις για την πορεία του κόσμου;
Το πρόγραμμα του πρωθυπουργού παραπέμπει περισσότερο σε επικεφαλής επιχείρησης , παρά σε πολιτικό ηγέτη. Δεν έχει ανακοινωθεί ούτε μία συνάντηση με ηγέτες στους οποίους θα μπορούσε να εξηγήσει από κοντά τις απειλές της Τουρκίας, ούτε έχει μαζί του κάποιο σχέδιο ή πρωτοβουλία για την ανάσχεση του τουρκικού αναθεωρητισμού. Μόνο μπίζνες…
Του Στράτου Βαλτινού
Πόσο σοβαρός, πόσο αξιοπρεπής, πόσο υπηρέτης του εθνικού συμφέροντος και πόσο υπερήφανος μπορεί να είναι να είναι για τη χώρα του, ένας κορυφαίος αξιωματούχος όπως ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης όταν λέει ότι “εκτιμώ ότι είναι ίσως η χειρότερη περίοδος για να είναι κανείς Υπουργός Εξωτερικών μιας μικρομεσαίας χώρας όπως η Ελλάδα…” Ποτέ κανένας Έλληνας υπουργός δεν αυτοεξευτελίστηκε σε δημόσια θέα , δηλώνοντας επίσης ότι αν ήξερε ότι “βρισκόμασταν σε μια τόσο ταραχώδη περίοδο, δεν θα είχαμε θέσει υποψηφιότητα” για τη θέση του μη Μόνιμου Μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Αν δεν πιστεύει στην ίδια του την πατρίδα, ας αποχωρήσει από την πολιτική. Ένας θεωρητικός της εθνικής υποταγής...
Ο Γ. Γεραπετρίτης ανέβηκε στο βήμα του πανεπιστημίου του Τορόντο το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου, για να μιλήσει για τον “ερχομό μιας νέας γεωπολιτικής περιόδου” και ουσιαστικά, εκτός από τον άθλιο εαυτό του εξέθεσε την Ελλάδα. Δεν είναι μόνο οι γελοίες αναφορές που προαναφέραμε. Στο σύνολό της η ομιλία του, ήταν ένα μείγμα προσωπικής και κυβερνητικής μιζέριας, μια επανάληψη μετά από πολλές δεκαετίες, της κουλτούρας της ψωροκώσταινας, ένα πολιτικό μηδενικό. Χωρίς να υπάρξει η παραμικρή αντίδραση.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Οργιάζει το παρασκήνιο σχετικά με την εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων , με την Άγκυρα να απειλεί με γενικευμένη κρίση στις διμερείς σχέσεις, αν η ελληνική κυβέρνηση θέσει σε ισχύ το προεδρικό διάταγμα για το Θαλάσσιο Πάρκο Νοτίου Αιγαίου1-Νότιες Κυκλάδες. Η απειλή εντάσσεται στην πάγια τουρκική θέση ότι δεν επιτρέπει καμία αλλαγή ή κίνηση που συμπεριλαμβάνει νησιά και βραχονησίδες που η ίδια αμφισβητεί με το δόγμα των γκρίζων ζωνών.
Μια σειρά από γεγονότα θα είναι καθοριστικά για το μέλλον της κυριαρχίας που ασκεί η Ελλάδα στην επικράτειά της με βάση την συνθήκη της Λωζάννης. Αν δηλαδή η κυβέρνηση δεν θέσει σε ισχύ το προεδρικό διάταγμα που έχει υπογραφεί από τις 15 Ιουλίου 2026 , έχει σταλεί στο ΣτΕ και έκτοτε αγνοείται, η Ελλάδα θα έχει ακρωτηριάσει την επικράτειά της.
Η κυβέρνηση αντί να αναβαθμίσει την διπλωματική της δράση και να ενισχύσει το εσωτερικό μέτωπο στη χώρα, επιδίδεται σε τακτικισμούς και εξετάζει το σενάριο επέκτασης των χωρικών υδάτων νότια της Κρήτης. Εκεί όμως η Τουρκία δεν έχει αντίρρηση , αν και θέλει να εξαιρεθεί η Γαύδος. Ο πρωθυπουργός υποτάσσει ένα μείζον εθνικό ζήτημα στις προεκλογικές επικοινωνιακές της ανάγκες, αδιαφορώντας ή έστω υποτιμώντας τις τεράστιες επιπτώσεις για τη χώρα.
Ο Μερτς δεν θα ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη, αλλά μένει στο Βερολίνο λόγω της κρίσης εντός της CDU. Νέες δημοσκοπήσεις δείχνουν πίεση για το κόμμα. Το AfD αλλάζει την ατζέντα, παρά το γεγονός ότι πρωθυπουργοί κρατιδίων δήλωσαν την στήριξή τους στον καγκελάριο. Ο Μερτς παραπαίει και αυτό επηρεάζει τις πολιτικές εξελίξεις σε όλη την Ευρώπη που δείχνει να παραπαίει.
Ειδικότερα:
Mάχη πολιτικής επιβίωσης δίνει αυτές τις μέρες ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, που καλείται να διαχειριστεί όχι απλώς το μέλλον της χώρας του μέχρι το 2029, με επώδυνες μεταρρυθμίσεις, έναν προϋπολογισμό λιτότητας, υψηλού δημόσιου χρέους και αμυντικών προτεραιοτήτων, αλλά και το δικό του μέλλον στην καγκελαρία και την ηγεσία του κόμματός του.
Του Στράτου Βαλτινού
Η κυβέρνηση υπηρετεί πιστά το δόγμα της, ότι οι ανισότητες είναι φυσικό φαινόμενο, άρα η πολιτική οφείλει να υπακούει τους φυσικούς κανόνες. Ο ανθρώπινος πολιτισμός όμως εξελίχθηκε και αντιμετώπισε και επιστημονικά και ιδεολογικά τέτοια φαινόμενα και ανέθεσε σε σοφούς ανθρώπους να νομοθετήσουν , να εκδημοκρατίσουν τα πολιτικά συστήματα και να εμπεδώσουν ένα κλίμα αλληλεγγύης και κοινωνικής συνοχής. Η ΝΔ του Μητσοτάκη επιμένει σε μια πρωτόγονη -αντικοινωνική στάση και αν υπήρχε επίδομα αναλγησίας θα το έπαιρνε...
Η επίθεση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη κατά του επιδόματος ανεργίας συμπληρώθηκε από τη χαρά του Μάκη Βορίδη να τον στηρίξει και να υπερθεματίσει. Γιατί λοιπόν , κατά τον χουντοθρεμμένο Βορίδη να παίρνει ο άνεργος 1.000 ευρώ το μήνα και να κάθεται; φυσικά ο άνεργος δεν κάθεται, τον έχουν απολύσει , έχει κλείσει η επιχείρηση που εργάζονταν, δουλειά δεν βρίσκει εύκολα, τα πτυχία δεν έχουν αντίκρισμα. Είναι επίδειξη αναισθησίας, δεν είναι πολιτική αυτή. Αλλά γιατί άνοιξαν προεκλογικά τέτοια συζήτηση; τι ετοιμάζουν;
