Του Στράτου Βαλτινού
Μια σειρά από απογοητευτικά γεγονότα στην εξωτερική πολιτική έφεραν και πάλι στην επιφάνεια τις αδυναμίες, τις ανεπάρκειες, την απουσία εθνικού σχεδιασμού και τελικά την κρίση εμπιστοσύνης μεταξύ κυβέρνησης -λαού και μεταξύ κυβέρνησης -πολιτικών κομμάτων.
Προκαλεί πολλά και εύλογα ερωτηματικά το γεγονός, πως κυρίως η κυβέρνηση, αλλά και η αντιπολίτευση δεν θέτουν ζήτημα διαβουλεύσεων μεταξύ του πρωθυπουργού και των πολιτικών αρχηγών, ούτε με την πραγματοποίηση κοινής σύσκεψης, ούτε καν σε κοινοβουλευτικό επίπεδο.
Επειδή όμως τα όσα έρχονται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, είναι πολύ πιο ανησυχητικά, εγείρονται σοβαρές αμφιβολίες, αν η κυβέρνηση είναι σε θέση να διαχειριστεί αλλεπάλληλες και μεγαλύτερες κρίσεις. Δεν μπορεί, αυτό είναι βέβαιο. Και δεν μπορεί ούτε στο εσωτερικό καθώς δεν υφίσταται πολιτικό μέτωπο με βάση ένα σχέδιο που να υπηρετηθεί απ΄ όλους, ούτε σε διεθνές επίπεδο. Η αποστασιοποίηση των ΗΠΑ, η ασθενική διπλωματία της ΕΕ, αλλά και η επιρροή που ασκεί η Τουρκία σε πολλές χώρες της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, αλλά και της Ευρώπης, έχουν φέρει την Ελλάδα σε πολύ δυσχερή θέση. Τι επιδιώκει άραγε ο Κυριάκος Μητσοτάκης;
Η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου απλά επιβεβαίωσε το ανύπαρκτο γεωπολιτικό αποτύπωμα για το οποίο συχνά κάνει λόγο ο ανεκδιήγητος υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης. Η ελληνική κυβέρνηση δεν κατάφερε επί επτά χρόνια , δηλαδή από την υπογραφή του Μνημονίου Τουρκίας -Λιβύης το 2019, μέχρι τώρα να δημιουργήσει μια σταθερή βάση επιρροής στην Λιβύη σε συνεργασία φυσικά με την Αίγυπτο , την Ιταλία και άλλες χώρες της ΕΕ. Αντίθετα η Τουρκία ενίσχυσε τους δεσμούς της και την φαμίλια Χάφταρ και με την Ιταλία , η οποία πρόσφερε βοήθεια στην Άγκυρα για να πείσει όλες τις πλευρές στην Λιβύη να συνεργαστούν. Και τα κατάφερε
Νωρίτερα όμως η Τουρκία με τα δύο θαλάσσια πάρκα που ανακοίνωσε και με τα οποία τεμαχίζει ολόκληρες περιοχές μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης και νότια του Καστελλόριζου, έδειξε στην Ελλάδα ότι αδιαφορεί πλήρως για τις διαμαρτυρίες της, όσο αυτές περιορίζονται σε απλές ανακοινώσεις του υπουργείου Εξωτερικών.
Η κυβέρνηση δεν παράγει πολιτική, η Τουρκία δεν νοιώθει ότι έχει κόστος από τις ελληνικές ανακοινώσεις ή τις δηλώσεις αξιωματούχων της ΕΕ, οπότε συνεχίζει ακάθεκτη τον στρατηγικό της σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο στο Αιγαίο. Τώρα ετοιμάζεται να φέρει και το νόμο για την Γαλάζια Πατρίδα, που θα “τεμαχίζει” το Αιγαίο και θα περιορίζει την Ελλάδα δυτικά του 25ου μεσηβρινού. Με απλά λόγια για να περάσει πλοίο κοντά στην Μύκονο και την Πάρο ή να βγούν τα ψαροκάικα θα πρέπει να πάρουν άδεια από την Τουρκία. Ακρωτηριασμός εθνικής κυριαρχίας λέγεται και στην γλώσσα που καταλαβαίνει ο Γεραπετρίτης και ο Μητσοτάκης…
Για να αποτραπεί αυτή η εξέλιξη απαιτούνται δύο πράγματα
1. Να υπάρξει ομόφωνη απάντηση της ελληνικής βουλής, ότι αν η Τουρκία ψηφίσει το νόμο για την Γαλάζια Πατρίδα, η Ελλάδα θα επεκτείνει τα χωρικά ητς ύδατα και στο Αιγαίο , οπότε η Άγκυρα θα ξέρει ότι το κόστος θα είναι πολύ μεγαλύτερο από τα οφέλη της Γαλάζιας Πατρίδας και θα το ξανασκεφθεί πολλές φορές.
2. Η κίνηση αυτή να συνδυαστεί με ένα νέο σχέδιο που θα καταστήσει συνυπεύθυνο το ΝΑΤΟ , την ΕΕ και τις ΗΠΑ, ότι τα όρια υπομονής της Ελλάδας έχουν εξαντληθεί και το σημείο μηδέν είναι ο νόμος για την Γαλάζια Πατρίδα .
Η Τουρκία επεκτείνεται , απειλεί ή εκβιάζει όσο της επιτρέπει η Ελλάδα.
Οπότε αυτό που απαιτείται είναι το πολιτικό προσωπικό της χώρας, αυτό που έχουμε να δικαιολογήσει την ύπαρξή του και τον ρόλο του.
Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Σαουδική Αραβία την Κυριακή 25 Οκτωβρίου, αποτελεί μυστήριο. Πολλές φορές , ο πρωθυπουργός και πολλοί υπουργοί περιοδεύουν στις χώρες του Κόλπου, χωρίς να υπάρχουν χειροπιαστά αποτελέσματα στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Ανακοινώσεις γενικές χωρίς οτιδήποτε συγκεκριμένο που να αφορά την περιοχή μας, την πολιτική του Ριάντ στα ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου και τις διμερείς σχέσεις.
Το μόνο συγκεκριμένο στοιχείο είναι η εκ νέου δέσμευση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι η πυροβολαρχία Patriot θα παραμείνει στη Σαουδική Αραβία, μια δέσμευση που είχε ήδη ανακοινώσει λίγες ημέρες πριν ο Νίκος Δένδιας. Τα όσα είπε επίσης ο πρωθυπουργός περί συνδεσιμότητας κλπ θα μπορούσε να τα πει και να τα κάνει ο υπουργός ψηφιακής πολιτικής. Αλλά ούτε και στο θέμα αυτό ανακοινώθηκε κάτι συγκεκριμένο, ούτε για άλλο θέμα. Δηλαδή πήγε άρον άρον στο Ριάντ, κυριακάτικα για να ανακοινώσει ότι οι Patriot θα παραμείνουν εκεί; περίεργο δεν είναι;
Άρα τι ακριβώς πήγε να κάνει στο Ριάντ ο πρωθυπουργός; Αίσθηση επίσης προκάλεσε περιοδεία του Άδωνι Γεωργιάδη στο Ριάντ και μετά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα απ όπου δεν μάθαμε για ποιους λόγους έκανε τα ταξίδια. Από αναρτήσεις του πληροφορηθήκαμε, ότι επισκέφθηκε γραφεία οικονομικών ομίλων και σε μια ανάρτηση κάνει λόγο για τρομερή επένδυση στην Τριίπετρα, μια σχεδόν απάτητη περιοχή στη νότια Κρήτη. Αλλά ο Γεωργιάδης είναι υπουργός Υγείας, όχι Ανάπτυξης. Οπότε γιατί πήγε εκείνος στα ΗΑΕ και όχι ο αρμόδιος υπουργός;
