Με αφορμή τον ντόρο που συνεχίζει να κάνει ο Κοτζιάς γύρω από τα μυστικά κονδύλια , την απαίτησή του να καταργηθούν και να περνάνε από τη βουλή οι σχετικές δαπάνες υπερασπιζόμενος δηλαδή  ότι έκανε ο ίδιος υποτίθεται στο ΥΠΕΞ , αξίζει να σημειώσουμε τα ακόλουθα:
1.     Πράγματι η κυβέρνηση να περάσει νόμο για τον έλεγχο των απορρήτων δαπανών από το κοινοβούλιο, όχι όμως όπως έκανε ο Κοτζιάς γιατί κάθε άλλο παρά τις κατάργησε.  Γιατί ο Κοτζιάς με το νόμο που κατάφερε να περάσει χωρίς αντίσταση από ΣΥΡΙΖΑ –ΝΔ,  οι απόρρητες δαπάνες δεν ελέγχονται από τη βουλή, απλά ενημερώνει τη βουλή για δαπάνες άνω των 25.000 ευρώ. Άρα είναι ανωμαλία η συγκεκριμένη πολιτική και όχι καινοτομία όπως την εμφανίζει ο Κοτζιάς, γιατί άλλο ενημέρωση άνευ στοιχείων, άλλο έλεγχος.

2.    Δεύτερο. Ο Κοτζιάς συνεχίζει να ωρύεται υπέρ της εντιμότητάς του και «αναγκάζει» συχνά τον πρωθυπουργό να κάνει δηλώσεις υπεράσπισης της ακεραιότητας του πρώην υπουργού Εξωτερικών. Για να μην υπάρχει όμως καμία σκιά πρέπει άμεσα ο Κοτζιάς , η  κυβέρνηση , η αντιπολίτευση , όποιος μπορεί τέλος πάντων, να ορίσουν μια επιτροπή από εισαγγελείς, νομικούς και βουλευτές που θα κάνουν την ακόλουθη, εύκολη εργασία.
3.    Για παράδειγμα θα πάρουν τον  συνολικό επίσημο προυπολογισμό των απορρήτων δαπανών του ΥΠΕΞ που δεν μπορεί να είναι μυστικός ως αριθμός, θα αφαιρέσουν από αυτόν τα ποσά που έχει εμφανίσει ο Κοτζιάς στη βουλή, χωρίς στοιχεία ονόματα κλπ, ώστε να διασφαλιστεί το απόρρητο, κάτι που ήδη γίνεται,  και θα αθροιστούν , ώστε να διαπιστώσουμε έτσι πόσες χιλιάδες ή εκατομμύρια ευρώ διανεμήθηκαν  με ενημέρωση και πόσες χιλιάδες ή εκατομμύρια διανεμήθηκαν χωρίς να πάνε στη βουλή γιατί ήταν κάτω των 25.000. Ετσι και η  κοινή γνώμη θα γνωρίζει χωρίς φυσικά να αποκαλύπτεται το παραμικρό, παρά μόνο ποσά, πόσα δαπανήθηκαν σε εθνικές ανάγκες και πόσα δεν εντοπίζονται και μπορεί να είναι εκατομμύρια, κανείς δεν γνωρίζει φυσικά που πήγαν. Γιατί αν είναι κάποιες χιλιάδες έχει καλώς, αν όμως είναι εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια, τότε κάτι συμβαίνει.
ΥΓ Είναι προκλητικό να δηλώνουν κάποιοι ότι ο υπουργός Εξωτερικών δεν έχει ευθύνη , και ότι υπεύθυνα είναι τα μέλη της τριμελούς επιτροπής του υπουργείου Εξωτερικών. Ούτε σε μαθητές του δημοτικού σχολείου δεν πρέπει να λέγονται αυτά.