Σαν πολιτικός παρατηρητής και όχι ως υπεύθυνος για την διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μίλησε στη βουλή ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας. Ενώ επέκρινε την ΕΕ, την Τουρκία και εξέφρασε τον προβληματισμό του για τις αποφάσεις της συνόδου κορυφής, δεν βρήκε ούτε μια λέξη αυτοκριτικής να πει. Σαν να είναι ξένο  σώμα στην κυβέρνηση και ανεύθυνος για όσα συνέβησαν.

Ο Δένδιας, αναφερόμενος στα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής για την Τουρκία είπε ότι  «πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στη λήψη αποφάσεων για την Τουρκία». Δεν μας εξέπληξε η πρόσφατη απόφαση, πρόσθεσε. Αλλά το πιο ενδιαφέρον σημείο της ομιλίας του ήταν ότι , όπως  δήλωσε, «δεν ήταν κάτι που δεν περιμέναμε. Αν θέλετε την άποψή μας πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στην λήψη αποφάσεων για την Τουρκία.

Όμως εμείς θα συνεχίσουμε την προσπάθεια σταθερά με υπομονή και επιμονή». Ωστόσο ακόμη και κατά την προσέλευσή του στην σύνοδο κορυφής, ο πρωθυπουργός είχε άλλη δήλωση. Ακόμη, φαντάζει παράλογο, η κυβέρνηση που επαίρεται συνεχώς  ότι δεν είναι μόνη της, ότι έχει ισχυρές συμμαχίες και ότι η Τουρκία είναι απομονωμένη, να μην απολογείται για το τι συνέβη και η Ελλάδα έμεινε μόνη, χωρίς στήριξη στο τέλος, ενώ η Τουρκία είχε αμετακίνητους συμμάχους.
Εννοείται πως ούτε ο Δένδιας βρήκε έστω και μια λέξη αυτοκριτικής. Άλλοτε φταίνε οι ΗΠΑ, άλλοτε οι Γερμανοί ή οι Ισπανοί, άλλοτε η Τουρκία, αλλά ποτέ δεν εξηγείται η αδυναμία της Ελλάδας να πετύχει έστω και έναν σοβαρό στόχο που θέτει η εξωτερική πολιτική.
Το γεγονός ότι ο Δένδιας επέκρινε τη Γερμανία προφανώς απευθύνεται στον πρωθυπουργό. Το γεγονός επίσης ότι η σύνοδος κορυφής ευθύνεται για τις εξελίξεις γιατί εκεί ήταν ο Μητσοτάκης και όχι ο ίδιος, επίσης καταγράφεται.
Σημειώνουμε , σε τελική ανάλυση, ότι ο Δένδιας έκανε μια θεωρητική προσέγγιση της συνόδου κορυφής και όχι ως Υπουργός Εξωτερικών. Κάτι σαν ξένο σώμα και στην κυβέρνηση και στην εξωτερική πολιτική.