Στις 26 Ιουνίου η κυβέρνηση με εμφανή ικανοποίηση ανακοίνωσε ότι υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν. Όλοι εξεπλάγησαν από το αλλόκοτο περιεχόμενο της ανακοίνωσης, γιατί ενώ και ο απλός πολίτης υποψιάστηκε τι συζήτησαν, η κυβέρνηση υποτιμώντας την νοημοσύνη των πολιτών ανακοίνωσε ότι:

«Οι δύο ηγέτες συζήτησαν για τις επιπτώσεις της πανδημίας του κορονοϊού και τις προσπάθειες αντιμετώπισής τους, καθώς και για ζητήματα που συνδέονται με το άνοιγμα των συνόρων και την αποκατάσταση των τουριστικών ροών. Ακόμη, ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Ερντογάν συμφώνησαν να διατηρήσουν ανοικτούς τους διμερείς διαύλους επικοινωνίας»
Να όμως που η άλλη πλευρά έχει τον δικό της τρόπο να κάνει διπλωματία. Έτσι ο πρωτοσύμβουλος του Τούρκου προέδρου Καλίν, σε συνέντευξη –ποταμό στο πρακτορείο Ανατολού είπε την αλήθεια . Ότι δηλαδή ήταν μια εφ όλης της ύλης συζήτηση. Συγκεκριμένα ο Καλίν είπε:
«Μετά από πολύ καιρό για πρώτη φορά έγινε μια τέτοια επαφή. Ήταν μια πολύ καλή επικοινωνία. Συζητήθηκαν διμερή θέματα, Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειος και άλλα ζητήματα, και ζητήματα της ΕΕ», τόνισε ο Τούρκος αξιωματούχος σε συνέντευξή του στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu».

Στην κυβέρνηση πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είναι το ίδιο να κάνεις ανακοινώσεις  και να λες άλλα αντί άλλων στα ελληνοτουρκικά σαν να είναι η λίστα Πέτσα. Γιατί ο χειρισμός είναι σχεδόν ίδιος. Κρύβουμε όσο καιρό μπορούμε την αλήθεια και όταν αποκαλύπτεται σηκώνεται κουρνιαχτός. Και τώρα που ο Καλίν έκανε επισημοποίησε την ατζέντα, μπορεί ο επιτελικός πρωθυπουργός και ενημερώσει, την βουλή, τον ελληνικό λαό, τι ακριβώς συζήτησε με τον Ερντογάν;
Γιατί και πάλι η αλήθεια θα μαθευτεί. Και σίγουρα δεν θα είναι και πάλι ευχάριστη. Και να μην είναι για τον επιτελικό πρωθυπουργό , μικρό το κακό. Εδώ όμως μιλάμε για εθνικά συμφέροντα, για την ειρήνη και την σταθερότητα. Και αν δεν θέλει ο ίδιος να μιλήσει ας συρθεί στην ώρα του πρωθυπουργού, ή οπουδήποτε αλλού επιτρέπει το θεσμικό δημοκρατικό πλαίσιο και οι κανόνες της δημοκρατίας. Γιατί πρέπει να τεθούν και όρια στην ανεξέλεγκτη παραφροσύνη της κυβέρνησης για τις σχέσεις με την Τουρκία.