Πληροφοριακά Στοιχεία

18.08.2016

Ξαφνικά και αφού κυβερνά 18 μήνες πλέον, η κυβέρνηση δια του αναπληρωτή υπουργού , αρμόδιου για τη μετανάστευση Γιάννη Μουζάλα, θυμήθηκε  ότι το Δουβλίνο ΙΙ δεν είναι καλό για την Ελλάδα και πρέπει να αλλάξει. Φυσικά στο Δουβλίνο ΙΙ έχουν γίνει προσθήκες , υπάρχει ήδη το Δουβλίνο ΙΙΙ τις οποίες δεν κατάλαβε ή δεν αντέδρασε η κυβέρνηση και οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις της χώρας,  καθώς αφοσιωμένες στην στήριξη της διαπλοκής δεν αντιλαμβάνονται καν τι συμβαίνει στην Ελλάδα  και τον κόσμο.

πλήρες κείμενο

Πληροφοριακά Στοιχεία

10.08.2016

του Νικόλαου Λάου

Το «πολιτικό σύστημα», ο πυρήνας του πολιτικού συστήματος, στη σύγχρονη Ελλάδα, ειδικώς στο πλαίσιο του συστήματος της «μεταπολίτευσης» του 1974, που συνεχίζεται και σήμερα, είναι η Νέα Δημοκρατία και, ακόμη πιο συγκεκριμένα, η καραμανλική Νέα Δημοκρατία. Αυτό ισχύει, κυρίως, για τους εξής τρεις λόγους: Πρώτον, το 1974 και γενικά στη δεκαετία του 1970, η Νέα Δημοκρατία, υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, διαμόρφωσε τους θεμελιώδεις όρους του πολιτικού συστήματος, που ονομάζεται και σύστημα της «μεταπολίτευσης» του 1974, εξασφαλίζοντας, ή μάλλον εξαγοράζοντας, την ευστάθεια αυτού του πολιτικού συστήματος, αφενός με το να παραδώσει εθνικό χώρο του κυπριακού Ελληνισμού στους Τούρκους στο πλαίσιο ευρυτέρων γεωστρατηγικών σχεδιασμών του ΝΑΤΟ και του Χένρι Κίσινγκερ που εκδηλώθηκαν το 1974, αφετέρου με το να υποτάξει πολιτιστικώς και οικονομικώς την Ελλάδα στη φραγκική ελίτ (γαλλοφραγκική και γερμανοφραγκική) που, εν τω μεταξύ, είχε ήδη κυριαρχήσει στην τότε ΕΟΚ και μετέπειτα ΕΕ καθώς και στο ΝΑΤΟ (εξού και αργότερα διατυπώθηκε και εφαρμόστηκε ανοικτά πλέον η θεωρία του Σάμιουελ Χάντινγκτον περί συγκρούσεως των πολιτισμών).

πλήρες κείμενο

Πληροφοριακά Στοιχεία

31.07.2016

του Νικόλαου Λάου 

Η σύγχρονη μαζικοποιημένη, εκφυλισμένη αστική κοινωνία έχει επιτρέψει, ή μάλλον ενθαρρύνει, την ‘ιδρυματοποίηση’ των σχολείων. Σήμερα, στις Δυτικές κοινωνίες, περιλαμβανομένης της Ελλάδας φυσικά, τα σχολεία, περιλαμβανομένων των σχολών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αποτελούν την κύρια δύναμη κοινωνικής σταθεροποίησης. Όμως, σημαντικές πτυχές και διαστάσεις των συγχρόνων κοινωνιών μας χρήζουν αλλαγής και όχι σταθεροποίησης, όπως λ.χ.  η θεσμοθετημένη απάτη (κυρίως μέσω του αυτονομημένου χρηματοπιστωτικού συστήματος), η έντονη κοινωνικοοικονομική ανισότητα η οποία δεν οφείλεται σε ανισότητα ικανοτήτων και δεξιοτήτων αλλά στη μετάλλαξη του αρχεγόνου αστικού φιλελευθερισμού σε φιλελεύθερη ολιγαρχία, η γενικευμένη διαφθορά ως απόρροια της κρίσης της σύγχρονης ηθικής συνείδησης (δηλαδή της κρίσης της ικανότητας της σύγχρονης συνείδησης της ύπαρξης να αξιολογεί και να λειτουργεί ως δικαστής) κ.ο.κ. Κι όμως, ενώ απαιτούνται συστημικές αλλαγές, τα σχολεία συνεχίζουν να λειτουργούν ως σταθεροποιητές του συστήματος.

πλήρες κείμενο