Η καχυποψία της αντιπολίτευσης, αλλά και πολλών ακαδημαικών και ανεξάρτητων αναλυτών, έναντι της κυβέρνησης, έχει οδηγήσει σε ένα νέο ισχυρό κύμα αμφισβήτησης των ενεργειών Ελλάδας και Γαλλίας σχετικά με το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης που επιδόθηκε στο τουρκικό ΥΠΕΞ , σχετικά με το έργο του ηλεκτρικού καλωδίου Κρήτης -Κύπρου. Οι πολλές και άκρως αμφιλεγόμενες κινήσεις της Αθήνας τα τελευταία δύο χρόνια, οι ελιγμοί και η παραπλάνηση σχετικά με  πλήθος ζητημάτων της εξωτερικής πολιτικής,  έχουν προκαλέσει εύλογες αμφιβολίες για τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης.

Ο μόνος τρόπος να διαλυθεί το νέφος αμφισβήτησης σχετικά με το αν ζητήθηκε άδεια ή έγινε απλή ενημέρωση της Άγκυρας,είναι να δοθούν στη δημοσιότητα, τόσο το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης, όσο και αν υπήρξε επίσης γραπτή απάντηση της Τουρκίας, αλλά και τι έχει συζητηθεί μεταξύ Παρισιού και Άγκυρας. Όσο αυτό δεν συμβαίνει, η αμφισβήτηση θα παραμείνει ισχυρή. Αν η Τουρκία έχει ικανοποιηθεί ή αν έχει κερδίσει κάτι, θα το πει η ίδια. Προς το παρόν, εκτός απροόπτου,  υπάρχει ύφεση στο συγκεκριμένο μέτωπο, αλλά έχουμε και άλλες εκκρεμότητες.….

Εν αναμονή πολλών απαντήσεων

Πρώτα, σε ό,τι αφορά το ηλεκτρικό καλώδιο, είναι προφανές ότι υπήρξε έντονο παρασκήνιο και σίγουρα αυτές οι μη δημοσιοποιημένες συζητήσεις μεταξύ Αθήνας -Παρισιού και Άγκυρας έχουν μεγάλο ενδιαφέρον για το μέλλον των ελληντουρκικών σχέσεων και το νέο ρόλο που ίσως αποκτά η Γαλλία. Η Τουρκία κατά την πάγια και με ιστορικό βάθος τακτική της, ποτέ δεν υποχωρεί, αντίθετα επιδίδεται σε πρωτοφανές ανατολίτικου τύπου παζάρι, μέχρι να πάρει κάτι. Ή στο ζήτημα που συζητάμε δηλαδή στο θέμα του καλωδίου ή σε κάποιο άλλο ζήτημα. Να σημειωθεί ότι το ζήτημα αυτό, έρχεται σε μια αρνητική διπλωματική συγκυρία για την Άγκυρα.

Η ετήσια έκθεση της ΕΕ για το μέλλον των ευρωτουρκικών σχέσεων είναι πολύ αρνητική για την Τουρκία, ενώ οι έντονες αντιδράσεις στην υπόθεση της επικύρωσης του τουρκολιυβικού μνημονίου από το κοινοβούλιο της Λιβύης είναι βέβαιο ότι την ενόχλησαν. Πάντα όμως η Τουρκία διαθέτει υπομονή, αφήνει το χρόνο να περνά και επιδίδεται σε πλήθος κινήσεων και πρωτοβουλιών ώστε να ανακόψει το κύμα επικρίσεων και να παραμείνουν τα κέρδη της. Το έκανε με την εισβολή στην Κύπρο, με την πρώτη υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου, με τα γεγονότα της Κάσου το 2024, με την Αίγυπτο με την ΕΕ. Αντίθετα, η καχυποψία κατά της ελληνικής κυβέρνησης έχει αιτία. Να θυμίσουμε την  συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία για τους Patriot που παραμένει απόρρητη, τη συμφωνία με τη Βουλγαρία για την ανταλλαγή κειμηλίων, το περιεχόμενο των ελληνοτουρκικών συνομιλιών εδώ και χρόνια, τις σχέσεις με το Ισραήλ κλπ..

Τι μπορεί να συμβεί στο εξής; οι απαντήσεις θα δοθούν με βάση τι έχει συζητηθεί και τι έχει συμφωνηθεί στο παρασκήνιο. Να σημειώσουμε εδώ ότι παραμένουν σε εκκρεμότητα δύο βασικά ζητήματα. Πρώτο αναμένουμε την γνωμοδότηση του ΣτΕ για το Θαλάσσιο Πάρκο Νοτίου Αιγαίου 1 που καρκινοβατεί πάνω από έναν χρόνο. Περιμένουμε επίσης τις εξελίξεις με τη νομοθέτηση της Γαλάζιας Πατρίδας. Το πρώτο ζήτημα μπορεί να αναδειχθεί και πάλι κατά τρόπο απειλητικό, αν το Πάρκο περιλαμβάνει και στην τελική του μορφή νησίδες που η Τουρκία θεωρεί γκρίζες ζώνες. Αλλά και η νομοθέτηση της Γαλάζιας Πατρίδας που ακρωτηριάζει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, ακόμη και την κυριαρχία, δεν θα περάσει εύκολα.

Η επίσημη κυβερνητική θέση για το καλώδιο και την ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας διατυπώθηκε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Π. Μαρινάκη. Το  ότι ο εκπρόσωπος απαλλάσσει την κυβέρνηση από κάθε ευθύνη λέγοντας η Γαλλία προέβη στην ρηματική διακοίνωση είναι φαιδρή, γιατί αποτελεί άλλοθι. Κανένα κράτος του κόσμου που σέβεται τον εαυτό του δεν δικαιολογείται έτσι. Ωστόσο παραθέτουμε  το σχετικό απόσπασμα της δήλωσής του:

Η κυβέρνηση

 « Η ρηματική διακοίνωση, είναι ο ηπιότερος τρόπος μεταφοράς μηνυμάτων μεταξύ κρατών. Και δεν έχει καμία εμπλοκή κιόλας η Ελλάδα, ήταν από την Γαλλία. Η γραπτή ενημέρωση της Τουρκίας δεν συνιστά, και το ξαναλέω, όχι από την Ελλάδα, δεν συνιστά στην πράξη αίτημα άδειας, όπως υποστηρίζει η αντιπολίτευση, σε καμία περίπτωση. Έχει αποκλειστικά ενημερωτικό χαρακτήρα και προκύπτει σαφώς ότι δεν συνιστά κανένα τέτοιο αίτημα, ούτε άδειας, ούτε συναίνεσης.

Αντιθέτως αίτημα άδειας η γαλλική εταιρεία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για την γαλλική κυβέρνηση, υπέβαλε μόνο στις ελληνικές και στις κυπριακές Αρχές, αναγνωρίζοντας αντιστοίχως τα κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή. Αυτή είναι πολύ μεγάλη διαφορά. Και το ξαναλέω για να μην υπάρχει και κάποια παρανόηση ή παρεξήγηση, γιατί κάποιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν θέμα εντός των συνόρων, το οποίο δεν υπάρχει και δεν καταλαβαίνω και ποιος είναι ο στόχος ακριβώς, έτσι, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, είναι κάτι το οποίο ο ίδιος υπουργός Εξωτερικών, διαχωρίζοντας πλήρως την διαδικασία αδειοδότησης με τη διαδικασία απλής ενημέρωσης, το είχε πει πολύ πριν, δεν το λέμε τώρα εκ των υστέρων».