Του Στράτου Βαλτινού
Η χρήση συμβόλων της σοβιετικής εποχής απαγορεύεται στις βαλτικές χώρες, αλλά αναδεικνύονται με κάθε τρόπο τα πρόσωπα που υπηρέτησαν το ναζισμό και την ιδεολογία του. Το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο έχει εξισώσει το ναζισμό με τον κομμουνισμό, παρέχοντας έτσι ένα ευρύ πεδίο δράσης στην ακροδεξιά. Και αυτό φαίνεται παντού στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα η αντικομμουνιστική υστερία και η αμφισβήτηση οροσήμων της δημοκρατίας αμφισβητούνται και το κλίμα γίνεται επκίνδυνο. Με διάφορες επινοήσεις η ΕΕ κανονικοποοιεί την ακροδεξιά ρητορική. Μάλιστα κάθε πρόταση ή πολιτική ιδέα που διαφοροποιείται από τον καπιταλισμό -καζίνο και την κλεπτοκρατία, παρουσιάζεται ως Αριστερή και αποδοκιμάζεται θεσμικά και πολιτικά.
Το κλίμα αυτό είναι υπαρκτό εδώ και χρόνια στην Ελλάδα. Οι γνωστές δηλώσεις Άδωνι Γεωργιάδη, της Αφροδίτης Λατινοπούλου και άλλων κατά διαστήματα, για το Πολυτεχνείο που βρίσκουν πάντα πρόσφορο έδαφος στα ΜΜΕ, προκάλεσε την αποδοκιμασία μόνο της αντιπολίτευσης. Τους νεκρούς και το νόημα της εξέγερσης κατά της Χούντας, δεν το αμφισβήτησε ποτέ η επίσημη ΝΔ, αλλά αφήνει τα παράσιτα να ανθίζουν μιας και αρκετούς χουντοθρεμμένους τους έχει στην κυβέρνηση. Μήπως ήρθε η ώρα για το θεσμικό σεβασμό του Πολυτεχνείου;
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου και τα θύματα που αποδεδειγμένα υπήρξαν, είναι μια αδιαμφισβήτητη ιστορική πραγματικότητα. Το ζήτημα για την παρασιτική δεξιά, δεν είναι ότι αμφισβητεί αυτό το γεγονός. Είναι ότι με την αρνητική στάση της ξεπλένει την προδοτική δικτατορία και τα αποβράσματα που κατέλυσαν τη δημοκρατία και άνοιξαν την πόρτα για την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο.
Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα , η άρνηση αυτού του σπουδαίου ιστορικού γεγονότος να τιμωρείται με νόμο, έστω συμβολικά;
Να θυμίσουμε ότι η άρνηση του Ολοκαυτώματος θεωρείται αδίκημα και σε πολλές χώρες, ενώ στις βαλτικές χώρες που διακρίνονται για το αντικομμουνιστικό τους μένος και είχαν συνεργαστεί και με τους ναζί είναι αδίκημα η χρήση κομμουνιστικών συμβόλων, Σταδιακά , αυτή η κατάσταση μεταφέρεται στη νέα γενιά που δεν γνωρίζει ιστορία και εδραιώνεται η ανεκτικότητα στον φασισμό και το ναζισμό. Εκεί θέλουμε να φθάσει η Ελλάδα;
Η κυβέρνηση βρίσκεται σε προφανή αδυναμία. Δεν θέλει να αποδοκιμάσει σκληρά και όπως τους αξίζει τους ακροδεξιούς και την προσπάθειά τους , όχι μόνο να αμαυρώσουν την μνήμη των νεκρών και την ίδια την εξέγερση, αλλά να τους κλείνει και το μάτι γιατί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο η ΝΔ τους χρησιμοποιεί για πολιτικούς σκοπούς. Με βάση αυτή την συλλογιστική, η ΝΔ δεν αντέδρασε στην αποφυλάκιση πολλών πρωταίτιων του πραξικοπήματος και πολλές φορές από το 1974 ενέταξε στους κόλπους τους χουντικούς, φιλοχουντικούς και ακροδεξιούς.
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου έχει συχνά άφθονο χρόνο στα ΜΜΕ μόνο και μόνο για να ξερνά το μίσος της για την Αριστερά, τους μετανάστες, τους γκέι και κάθε προοδευτική ιδέα και στάση. Και όμως, δεν έχει κάνει ούτε μια αξιόλογη προσέγγιση σε οποιοδήποτε ιστορικό ή πολιτικό γεγονός γεγονός, δείχνει ότι έχει πλήρη άγνοια ακόμη και για την τρέχουσα πολιτική ζωή της χώρας, αγνοεί τα μεγάλα ιδεολογικά ρεύματα και τις αξίες που πρεσβεύουν και απλά παραληρεί στα ΜΜΕ που την φιλοξενούν .
Ο Άδωνις Γεωργιάδης γνωρίζει πολύ καλά τι έχει συμβεί στη χώρα, απλά έχει επιλέξει και εκείνος να κάνει ιδεολογία το μίσος και τις πολιτικές του φαντασιώσεις. Είναι παντού, πρωί, μεσημέρι, βράδυ μόνο και μόνο για αναμασά αθλιότητες γνωρίζοντας ότι λέει ψέματα. Αυτό τον βολεύει . Οι καιροσκόποι σε όλες τις φάσεις της ιστορίας αυτό έκαναν.
Οπότε το ζήτημα έχει δύο όψεις. Η μία όψη είναι ένας μεγάλο πολιτικός και ιδεολογικός αγώνας των προοδευτικών δυνάμεων για την αντιμετώπιση της ακροδεξιάς και φασιστικής αντεπίθεσης, με στόχο να μην καταφέρει να κανονικοποιήσει το μίσος της και να κάνει τη νεολαία κυρίως ανεκτική στο φασισμό.
Η άλλη όψη αφορά την κατάθεση κοινής πρότασης νόμου όλων των κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης με αντικείμενο το σεβασμό στη μνήμη του Πολυτεχνείου και την ποινικοποίηση της άρνησής του, ως ιστορικό γεγονός πλέον.
Οπότε η κυβέρνηση και η δεξιά γενικότερα θα βρεθεί σε δοκιμασία. Όπως βρέθηκε και όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου αναγνώρισε την Εθνική Αντίσταση και η ΝΔ αποχώρησε ταπεινωμένη από τη βουλή . Θα είναι μια ευκαιρία να κάνει και μια ιστορικού τύπου αυτοκριτική η δεξιά για το τι έχει διαπράξει στη χώρα από το τέλος του εμφυλίου και μετά. Για το κράτος βίας και νοθείας της περιόδου μετά τον εμφύλιο, για την συνεργασία με τους δωσίλογους για την χούντα, για την σιωπή της κατά της διάρκεια της επταετίας, για την συνεργασία της με χουντικούς και την στάση της σήμερα έναντι της ακροδεξιάς.
Μια αυτοκριτική θα ήταν τεράστια ώθηση για τη δημοκρατία στην Ελλάδα. Αλλά δυστυχώς, η δεξιά έχει αποδείξει στην πράξη ότι προτεραιότητά της είναι η εξουσία πάση θυσία, η δουλική στάση της στις ΗΠΑ ή τη Βρετανία παλαιότερα, ο έλεγχος του κράτους, η λειτουργία του παρακράτους και του πελατειακού συστήματος, και όχι η Ελλάδα.
Μια πρόκληση αξίζει...
