Του Στράτου Βαλτινού



 Ήταν πάντα αμφιλεγόμενη η επιλογή του ιδρύματος Μπότση να βραβεύει σωρηδόν δημοσιογράφους.  Αλλά να βραβεύσει και τον Νίκο Ευαγγελάτο είναι η παρακμή και της δημοσιογραφίας και του Ιδρύματος. Η πρόεδρος της Δημοκρατίας , επίσης αμφιλεγόμενη για δηλώσεις και επιλογές της,  θεωρεί ότι ο Ευαγγελάτος αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και του απένειμε το βραβείο;

Ποιός ξέρει.  Όφειλε όμως η κυρία Σακκελαροπούλου να γνωρίζει ότι ο Ευαγγελάτος έχει διαγραφεί από την ΕΣΗΕΑ ως απεργοσπάστης και σχεδόν καθημερινά κατηγορείται για τον υποδόριο ρατσισμό του, το διαρκές “γλείψιμο” της κυβέρνησης, το φθηνό δημοσιογραφικό λαικισμό του, τις χαμηλού επιπέδου , κίτρινες δηλαδή εκπομπές του. Το να βραβεύονται επίσης πολλοί δημοσιογράφοι της ΕΡΤ, επειδή απλώς εργάζονται στον τομέα τους, είναι ατόπημα… Ένα βραβείο δίνεται σε κάποιον που έχει ξεχωρίσει που η δουλειά του απασχολεί κυβερνήσεις, πνευματικό κόσμο που κάνει την υπέρβαση.
Υπό αυτό το πρίσμα,  για το Ίδρυμα Μπότση, τίποτα θετικό δεν μπορεί να σκεφθεί κανείς. Πλήθος δημοσιογράφων χωρίς κανένα λόγο βραβεύει κάθε χρόνο και καθόλου τυχαία , δεν βραβεύει δημοσιογράφους που διακρίνονται για την έρευνα, την πίστη και την αφοσίωση στο επάγγελμα, τις γνώσεις και τις αναλύσεις τους, τις αποκαλύψεις και την ανεξαρτησία τους.
Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Κατήφορος και παρακμή βουλιάζουν και την ελληνική δημοσιογραφία….